уто́ркнуцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уто́ркнуся |
уто́ркнемся |
| 2-я ас. |
уто́ркнешся |
уто́ркнецеся |
| 3-я ас. |
уто́ркнецца |
уто́ркнуцца |
| Прошлы час |
| м. |
уто́ркнуўся |
уто́ркнуліся |
| ж. |
уто́ркнулася |
| н. |
уто́ркнулася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уто́ркніся |
уто́ркніцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уто́ркнуўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уто́ркнуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уто́ркну |
уто́ркнем |
| 2-я ас. |
уто́ркнеш |
уто́ркнеце |
| 3-я ас. |
уто́ркне |
уто́ркнуць |
| Прошлы час |
| м. |
уто́ркнуў |
уто́ркнулі |
| ж. |
уто́ркнула |
| н. |
уто́ркнула |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уто́ркні |
уто́ркніце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уто́ркнуўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уто́рнік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
уто́рнік |
уто́рнікі |
| Р. |
уто́рніка |
уто́рнікаў |
| Д. |
уто́рніку |
уто́рнікам |
| В. |
уто́рнік |
уто́рнікі |
| Т. |
уто́рнікам |
уто́рнікамі |
| М. |
уто́рніку |
уто́рніках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уто́рыць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уто́ру |
уто́рым |
| 2-я ас. |
уто́рыш |
уто́рыце |
| 3-я ас. |
уто́рыць |
уто́раць |
| Прошлы час |
| м. |
уто́рыў |
уто́рылі |
| ж. |
уто́рыла |
| н. |
уто́рыла |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уто́рачы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
уто́ўкаць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уто́ўкаю |
уто́ўкаем |
| 2-я ас. |
уто́ўкаеш |
уто́ўкаеце |
| 3-я ас. |
уто́ўкае |
уто́ўкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
уто́ўкаў |
уто́ўвалі |
| ж. |
уто́ўкала |
| н. |
уто́ўкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уто́ўкай |
уто́ўкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уто́ўкаючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
tsbm1984.
уто́ўкванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
уто́ўкванне |
| Р. |
уто́ўквання |
| Д. |
уто́ўкванню |
| В. |
уто́ўкванне |
| Т. |
уто́ўкваннем |
| М. |
уто́ўкванні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уто́ўкваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уто́ўкваю |
уто́ўкваем |
| 2-я ас. |
уто́ўкваеш |
уто́ўкваеце |
| 3-я ас. |
уто́ўквае |
уто́ўкваюць |
| Прошлы час |
| м. |
уто́ўкваў |
уто́ўквалі |
| ж. |
уто́ўквала |
| н. |
уто́ўквала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уто́ўквай |
уто́ўквайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
уто́ўкваючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уто́ўпіцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уто́ўплюся |
уто́ўпімся |
| 2-я ас. |
уто́ўпішся |
уто́ўпіцеся |
| 3-я ас. |
уто́ўпіцца |
уто́ўпяцца |
| Прошлы час |
| м. |
уто́ўпіўся |
уто́ўпіліся |
| ж. |
уто́ўпілася |
| н. |
уто́ўпілася |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уто́ўпіўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
уто́ўпіць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
уто́ўплю |
уто́ўпім |
| 2-я ас. |
уто́ўпіш |
уто́ўпіце |
| 3-я ас. |
уто́ўпіць |
уто́ўпяць |
| Прошлы час |
| м. |
уто́ўпіў |
уто́ўпілі |
| ж. |
уто́ўпіла |
| н. |
уто́ўпіла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
уто́ўпі |
уто́ўпіце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
уто́ўпіўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.