Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

устараня́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. устараня́ю устараня́ем
2-я ас. устараня́еш устараня́еце
3-я ас. устараня́е устараня́юць
Прошлы час
м. устараня́ў устараня́лі
ж. устараня́ла
н. устараня́ла
Загадны лад
2-я ас. устараня́й устараня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час устараня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

устармо́шаны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. устармо́шаны устармо́шаная устармо́шанае устармо́шаныя
Р. устармо́шанага устармо́шанай
устармо́шанае
устармо́шанага устармо́шаных
Д. устармо́шанаму устармо́шанай устармо́шанаму устармо́шаным
В. устармо́шаны (неадуш.)
устармо́шанага (адуш.)
устармо́шаную устармо́шанае устармо́шаныя (неадуш.)
устармо́шаных (адуш.)
Т. устармо́шаным устармо́шанай
устармо́шанаю
устармо́шаным устармо́шанымі
М. устармо́шаным устармо́шанай устармо́шаным устармо́шаных

Крыніцы: piskunou2012.

устармо́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. устармо́шаны устармо́шаная устармо́шанае устармо́шаныя
Р. устармо́шанага устармо́шанай
устармо́шанае
устармо́шанага устармо́шаных
Д. устармо́шанаму устармо́шанай устармо́шанаму устармо́шаным
В. устармо́шаны (неадуш.)
устармо́шанага (адуш.)
устармо́шаную устармо́шанае устармо́шаныя (неадуш.)
устармо́шаных (адуш.)
Т. устармо́шаным устармо́шанай
устармо́шанаю
устармо́шаным устармо́шанымі
М. устармо́шаным устармо́шанай устармо́шаным устармо́шаных

Крыніцы: piskunou2012.

устарэ́ла

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
устарэ́ла - -

устарэ́ласць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. устарэ́ласць
Р. устарэ́ласці
Д. устарэ́ласці
В. устарэ́ласць
Т. устарэ́ласцю
М. устарэ́ласці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

устарэ́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. устарэ́лы устарэ́лая устарэ́лае устарэ́лыя
Р. устарэ́лага устарэ́лай
устарэ́лае
устарэ́лага устарэ́лых
Д. устарэ́ламу устарэ́лай устарэ́ламу устарэ́лым
В. устарэ́лы (неадуш.)
устарэ́лага (адуш.)
устарэ́лую устарэ́лае устарэ́лыя (неадуш.)
устарэ́лых (адуш.)
Т. устарэ́лым устарэ́лай
устарэ́лаю
устарэ́лым устарэ́лымі
М. устарэ́лым устарэ́лай устарэ́лым устарэ́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

устарэ́лы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. устарэ́лы устарэ́лая устарэ́лае устарэ́лыя
Р. устарэ́лага устарэ́лай
устарэ́лае
устарэ́лага устарэ́лых
Д. устарэ́ламу устарэ́лай устарэ́ламу устарэ́лым
В. устарэ́лы (неадуш.)
устарэ́лага (адуш.)
устарэ́лую устарэ́лае устарэ́лыя (неадуш.)
устарэ́лых (адуш.)
Т. устарэ́лым устарэ́лай
устарэ́лаю
устарэ́лым устарэ́лымі
М. устарэ́лым устарэ́лай устарэ́лым устарэ́лых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

устарэ́ць

дзеяслоў, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. устарэ́е устарэ́юць
Прошлы час
м. устарэ́ў устарэ́лі
ж. устарэ́ла
н. устарэ́ла
Дзеепрыслоўе
прош. час устарэ́ўшы

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уста́ў

‘від пісьма’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. уста́ў
Р. уста́ва
Д. уста́ву
В. уста́ў
Т. уста́вам
М. уста́ве

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

устаўбу́раны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. устаўбу́раны устаўбу́раная устаўбу́ранае устаўбу́раныя
Р. устаўбу́ранага устаўбу́ранай
устаўбу́ранае
устаўбу́ранага устаўбу́раных
Д. устаўбу́ранаму устаўбу́ранай устаўбу́ранаму устаўбу́раным
В. устаўбу́раны (неадуш.)
устаўбу́ранага (адуш.)
устаўбу́раную устаўбу́ранае устаўбу́раныя (неадуш.)
устаўбу́раных (адуш.)
Т. устаўбу́раным устаўбу́ранай
устаўбу́ранаю
устаўбу́раным устаўбу́ранымі
М. устаўбу́раным устаўбу́ранай устаўбу́раным устаўбу́раных

Крыніцы: piskunou2012.