усёдарава́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
усёдарава́льны |
усёдарава́льная |
усёдарава́льнае |
усёдарава́льныя |
| Р. |
усёдарава́льнага |
усёдарава́льнай
усёдарава́льнае |
усёдарава́льнага |
усёдарава́льных |
| Д. |
усёдарава́льнаму |
усёдарава́льнай |
усёдарава́льнаму |
усёдарава́льным |
| В. |
усёдарава́льны (неадуш.)
усёдарава́льнага (адуш.) |
усёдарава́льную |
усёдарава́льнае |
усёдарава́льныя (неадуш.)
усёдарава́льных (адуш.) |
| Т. |
усёдарава́льным |
усёдарава́льнай
усёдарава́льнаю |
усёдарава́льным |
усёдарава́льнымі |
| М. |
усёдарава́льным |
усёдарава́льнай |
усёдарава́льным |
усёдарава́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
усёдарава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
усёдарава́нне |
| Р. |
усёдарава́ння |
| Д. |
усёдарава́нню |
| В. |
усёдарава́нне |
| Т. |
усёдарава́ннем |
| М. |
усёдарава́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
усёедна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| усёедна |
- |
- |
усёе́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
усёе́днасць |
| Р. |
усёе́днасці |
| Д. |
усёе́днасці |
| В. |
усёе́днасць |
| Т. |
усёе́днасцю |
| М. |
усёе́днасці |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996.
усёе́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
усёе́дны |
усёе́дная |
усёе́днае |
усёе́дныя |
| Р. |
усёе́днага |
усёе́днай
усёе́днае |
усёе́днага |
усёе́дных |
| Д. |
усёе́днаму |
усёе́днай |
усёе́днаму |
усёе́дным |
| В. |
усёе́дны (неадуш.)
усёе́днага (адуш.) |
усёе́дную |
усёе́днае |
усёе́дныя (неадуш.)
усёе́дных (адуш.) |
| Т. |
усёе́дным |
усёе́днай
усёе́днаю |
усёе́дным |
усёе́днымі |
| М. |
усёе́дным |
усёе́днай |
усёе́дным |
усёе́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
усёзна́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
усёзна́йка |
усёзна́йкі |
| Р. |
усёзна́йкі |
усёзна́ек |
| Д. |
усёзна́йцы |
усёзна́йкам |
| В. |
усёзна́йку |
усёзна́ек |
| Т. |
усёзна́йкай
усёзна́йкаю |
усёзна́йкамі |
| М. |
усёзна́йцы |
усёзна́йках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
усёзна́йка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
усёзна́йка |
усёзна́йкі |
| Р. |
усёзна́йкі |
усёзна́ек |
| Д. |
усёзна́йку |
усёзна́йкам |
| В. |
усёзна́йку |
усёзна́ек |
| Т. |
усёзна́йкам |
усёзна́йкамі |
| М. |
усёзна́йку |
усёзна́йках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
усёзна́йства
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
усёзна́йства |
| Р. |
усёзна́йства |
| Д. |
усёзна́йству |
| В. |
усёзна́йства |
| Т. |
усёзна́йствам |
| М. |
усёзна́йстве |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
усёзна́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
усёзна́нне |
| Р. |
усёзна́ння |
| Д. |
усёзна́нню |
| В. |
усёзна́нне |
| Т. |
усёзна́ннем |
| М. |
усёзна́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
усёзнішча́льна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| усёзнішча́льна |
- |
- |