Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

усёбачна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
усёбачна - -

усёба́чны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усёба́чны усёба́чная усёба́чнае усёба́чныя
Р. усёба́чнага усёба́чнай
усёба́чнае		 усёба́чнага усёба́чных
Д. усёба́чнаму усёба́чнай усёба́чнаму усёба́чным
В. усёба́чны (неадуш.)
усёба́чнага (адуш.)		 усёба́чную усёба́чнае усёба́чныя (неадуш.)
усёба́чных (адуш.)
Т. усёба́чным усёба́чнай
усёба́чнаю		 усёба́чным усёба́чнымі
М. усёба́чным усёба́чнай усёба́чным усёба́чных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

усёве́д

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. усёве́д усёве́ды
Р. усёве́да усёве́даў
Д. усёве́ду усёве́дам
В. усёве́да усёве́даў
Т. усёве́дам усёве́дамі
М. усёве́дзе усёве́дах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

усёве́данне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. усёве́данне
Р. усёве́дання
Д. усёве́данню
В. усёве́данне
Т. усёве́даннем
М. усёве́данні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

усёведна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
усёведна усёведней -

усёве́днасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. усёве́днасць
Р. усёве́днасці
Д. усёве́днасці
В. усёве́днасць
Т. усёве́днасцю
М. усёве́днасці

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

усёве́дны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усёве́дны усёве́дная усёве́днае усёве́дныя
Р. усёве́днага усёве́днай
усёве́днае		 усёве́днага усёве́дных
Д. усёве́днаму усёве́днай усёве́днаму усёве́дным
В. усёве́дны (неадуш.)
усёве́днага (адуш.)		 усёве́дную усёве́днае усёве́дныя (неадуш.)
усёве́дных (адуш.)
Т. усёве́дным усёве́днай
усёве́днаю		 усёве́дным усёве́днымі
М. усёве́дным усёве́днай усёве́дным усёве́дных

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

усёвідушча

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
усёвідушча - -

усёвіду́шчасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. усёвіду́шчасць
Р. усёвіду́шчасці
Д. усёвіду́шчасці
В. усёвіду́шчасць
Т. усёвіду́шчасцю
М. усёвіду́шчасці

Крыніцы: piskunou2012.

усёвіду́шчы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. усёвіду́шчы усёвіду́шчая усёвіду́шчае усёвіду́шчыя
Р. усёвіду́шчага усёвіду́шчай
усёвіду́шчае		 усёвіду́шчага усёвіду́шчых
Д. усёвіду́шчаму усёвіду́шчай усёвіду́шчаму усёвіду́шчым
В. усёвіду́шчы (неадуш.)
усёвіду́шчага (адуш.)		 усёвіду́шчую усёвіду́шчае усёвіду́шчыя (неадуш.)
усёвіду́шчых (адуш.)
Т. усёвіду́шчым усёвіду́шчай
усёвіду́шчаю		 усёвіду́шчым усёвіду́шчымі
М. усёвіду́шчым усёвіду́шчай усёвіду́шчым усёвіду́шчых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.