Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

сты́гма

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сты́гма сты́гмы
Р. сты́гмы сты́гмаў
Д. сты́гме сты́гмам
В. сты́гму сты́гмы
Т. сты́гмай
сты́гмаю
сты́гмамі
М. сты́гме сты́гмах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стыгма́рыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. стыгма́рыя стыгма́рыі
Р. стыгма́рыі стыгма́рый
Д. стыгма́рыі стыгма́рыям
В. стыгма́рыю стыгма́рыі
Т. стыгма́рыяй
стыгма́рыяю
стыгма́рыямі
М. стыгма́рыі стыгма́рыях

Крыніцы: piskunou2012.

стыгма́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стыгма́т стыгма́ты
Р. стыгма́та стыгма́таў
Д. стыгма́ту стыгма́там
В. стыгма́т стыгма́ты
Т. стыгма́там стыгма́тамі
М. стыгма́це стыгма́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стыгматыза́цыя

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. стыгматыза́цыя
Р. стыгматыза́цыі
Д. стыгматыза́цыі
В. стыгматыза́цыю
Т. стыгматыза́цыяй
стыгматыза́цыяю
М. стыгматыза́цыі

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

стыгматы́зм

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. стыгматы́зм
Р. стыгматы́зму
Д. стыгматы́зму
В. стыгматы́зм
Т. стыгматы́змам
М. стыгматы́зме

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

стыгма́тык

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. стыгма́тык стыгма́тыкі
Р. стыгма́тыка стыгма́тыкаў
Д. стыгма́тыку стыгма́тыкам
В. стыгма́тыка стыгма́тыкаў
Т. стыгма́тыкам стыгма́тыкамі
М. стыгма́тыку стыгма́тыках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

стыгматы́чны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. стыгматы́чны стыгматы́чная стыгматы́чнае стыгматы́чныя
Р. стыгматы́чнага стыгматы́чнай
стыгматы́чнае
стыгматы́чнага стыгматы́чных
Д. стыгматы́чнаму стыгматы́чнай стыгматы́чнаму стыгматы́чным
В. стыгматы́чны (неадуш.)
стыгматы́чнага (адуш.)
стыгматы́чную стыгматы́чнае стыгматы́чныя (неадуш.)
стыгматы́чных (адуш.)
Т. стыгматы́чным стыгматы́чнай
стыгматы́чнаю
стыгматы́чным стыгматы́чнымі
М. стыгматы́чным стыгматы́чнай стыгматы́чным стыгматы́чных

Крыніцы: piskunou2012.

сты́гнуць

дзеяслоў, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сты́гну сты́гнем
2-я ас. сты́гнеш сты́гнеце
3-я ас. сты́гне сты́гнуць
Прошлы час
м. сты́г
сты́гнуў
сты́глі
сты́гнулі
ж. сты́гла
сты́гнула
н. сты́гла
сты́гнула
Дзеепрыслоўе
цяп. час сты́гнучы

Крыніцы: piskunou2012.

стыда́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. стыда́юся стыда́емся
2-я ас. стыда́ешся стыда́ецеся
3-я ас. стыда́ецца стыда́юцца
Прошлы час
м. стыда́ўся стыда́ліся
ж. стыда́лася
н. стыда́лася
Загадны лад
2-я ас. стыда́йся стыда́йцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час стыда́ючыся

Крыніцы: piskunou2012.

сты́днік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сты́днік сты́днікі
Р. сты́дніка сты́днікаў
Д. сты́дніку сты́днікам
В. сты́дніка сты́днікаў
Т. сты́днікам сты́днікамі
М. сты́дніку сты́дніках

Крыніцы: piskunou2012.