веералі́сты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
веералі́сты |
веералі́стая |
веералі́стае |
веералі́стыя |
| Р. |
веералі́стага |
веералі́стай веералі́стае |
веералі́стага |
веералі́стых |
| Д. |
веералі́стаму |
веералі́стай |
веералі́стаму |
веералі́стым |
| В. |
веералі́сты (неадуш.) веералі́стага (адуш.) |
веералі́стую |
веералі́стае |
веералі́стыя (неадуш.) веералі́стых (адуш.) |
| Т. |
веералі́стым |
веералі́стай веералі́стаю |
веералі́стым |
веералі́стымі |
| М. |
веералі́стым |
веералі́стай |
веералі́стым |
веералі́стых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
ве́ерам
прыслоўе, утворана ад назоўніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ве́ерам |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
веерападо́бна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| веерападо́бна |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012.
веерападо́бны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
веерападо́бны |
веерападо́бная |
веерападо́бнае |
веерападо́бныя |
| Р. |
веерападо́бнага |
веерападо́бнай веерападо́бнае |
веерападо́бнага |
веерападо́бных |
| Д. |
веерападо́бнаму |
веерападо́бнай |
веерападо́бнаму |
веерападо́бным |
| В. |
веерападо́бны (неадуш.) веерападо́бнага (адуш.) |
веерападо́бную |
веерападо́бнае |
веерападо́бныя (неадуш.) веерападо́бных (адуш.) |
| Т. |
веерападо́бным |
веерападо́бнай веерападо́бнаю |
веерападо́бным |
веерападо́бнымі |
| М. |
веерападо́бным |
веерападо́бнай |
веерападо́бным |
веерападо́бных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
веерахво́стка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
веерахво́стка |
веерахво́сткі |
| Р. |
веерахво́сткі |
веерахво́стак |
| Д. |
веерахво́стцы |
веерахво́сткам |
| В. |
веерахво́стку |
веерахво́стак |
| Т. |
веерахво́сткай веерахво́сткаю |
веерахво́сткамі |
| М. |
веерахво́стцы |
веерахво́стках |
Крыніцы:
piskunou2012.
ве́ерна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| ве́ерна |
- |
- |
ве́ерны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
ве́ерны |
ве́ерная |
ве́ернае |
ве́ерныя |
| Р. |
ве́ернага |
ве́ернай ве́ернае |
ве́ернага |
ве́ерных |
| Д. |
ве́ернаму |
ве́ернай |
ве́ернаму |
ве́ерным |
| В. |
ве́ерны (неадуш.) ве́ернага (адуш.) |
ве́ерную |
ве́ернае |
ве́ерныя (неадуш.) ве́ерных (адуш.) |
| Т. |
ве́ерным |
ве́ернай ве́ернаю |
ве́ерным |
ве́ернымі |
| М. |
ве́ерным |
ве́ернай |
ве́ерным |
ве́ерных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ве́жа
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
ве́жа |
ве́жы |
| Р. |
ве́жы |
ве́ж |
| Д. |
ве́жы |
ве́жам |
| В. |
ве́жу |
ве́жы |
| Т. |
ве́жай ве́жаю |
ве́жамі |
| М. |
ве́жы |
ве́жах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
ве́жавіца
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
ве́жавіца |
| Р. |
ве́жавіцы |
| Д. |
ве́жавіцы |
| В. |
ве́жавіцу |
| Т. |
ве́жавіцай ве́жавіцаю |
| М. |
ве́жавіцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
tsbm1984.