убга́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
убга́юся |
убга́емся |
| 2-я ас. |
убга́ешся |
убга́ецеся |
| 3-я ас. |
убга́ецца |
убга́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
убга́ўся |
убга́ліся |
| ж. |
убга́лася |
| н. |
убга́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
убга́йся |
убга́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
убга́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
убга́ць
‘пагнуць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
убга́ю |
убга́ем |
| 2-я ас. |
убга́еш |
убга́еце |
| 3-я ас. |
убга́е |
убга́юць |
| Прошлы час |
| м. |
убга́ў |
убга́лі |
| ж. |
убга́ла |
| н. |
убга́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
убга́й |
убга́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
убга́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
убе́гчы
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
убягу́ |
убяжы́м |
| 2-я ас. |
убяжы́ш |
убежыце́ |
| 3-я ас. |
убяжы́ць |
убягу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
убе́г |
убе́глі |
| ж. |
убе́гла |
| н. |
убе́гла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
убяжы́ |
убяжы́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
убе́гшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
убе́гчыся
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
убягу́ся |
убяжы́мся |
| 2-я ас. |
убяжы́шся |
убежыце́ся |
| 3-я ас. |
убяжы́цца |
убягу́цца |
| Прошлы час |
| м. |
убе́гся |
убе́гліся |
| ж. |
убе́глася |
| н. |
убе́глася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
убяжы́ся |
убяжы́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
убе́гшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
убе́лены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
убе́лены |
убе́леная |
убе́ленае |
убе́леныя |
| Р. |
убе́ленага |
убе́ленай убе́ленае |
убе́ленага |
убе́леных |
| Д. |
убе́ленаму |
убе́ленай |
убе́ленаму |
убе́леным |
| В. |
убе́лены (неадуш.) убе́ленага (адуш.) |
убе́леную |
убе́ленае |
убе́леныя (неадуш.) убе́леных (адуш.) |
| Т. |
убе́леным |
убе́ленай убе́ленаю |
убе́леным |
убе́ленымі |
| М. |
убе́леным |
убе́ленай |
убе́леным |
убе́леных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
убе́лены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
убе́лены |
убе́леная |
убе́ленае |
убе́леныя |
| Р. |
убе́ленага |
убе́ленай убе́ленае |
убе́ленага |
убе́леных |
| Д. |
убе́ленаму |
убе́ленай |
убе́ленаму |
убе́леным |
| В. |
убе́лены (неадуш.) убе́ленага (адуш.) |
убе́леную |
убе́ленае |
убе́леныя (неадуш.) убе́леных (адуш.) |
| Т. |
убе́леным |
убе́ленай убе́ленаю |
убе́леным |
убе́ленымі |
| М. |
убе́леным |
убе́ленай |
убе́леным |
убе́леных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
убе́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
убе́лены |
убе́леная |
убе́ленае |
убе́леныя |
| Р. |
убе́ленага |
убе́ленай убе́ленае |
убе́ленага |
убе́леных |
| Д. |
убе́ленаму |
убе́ленай |
убе́ленаму |
убе́леным |
| В. |
убе́лены (неадуш.) убе́ленага (адуш.) |
убе́леную |
убе́ленае |
убе́леныя (неадуш.) убе́леных (адуш.) |
| Т. |
убе́леным |
убе́ленай убе́ленаю |
убе́леным |
убе́ленымі |
| М. |
убе́леным |
убе́ленай |
убе́леным |
убе́леных |
Кароткая форма: убе́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
У́бель
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
У́бель |
| Р. |
У́беля |
| Д. |
У́белю |
| В. |
У́бель |
| Т. |
У́белем |
| М. |
У́белі |
убе́льванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
убе́льванне |
| Р. |
убе́львання |
| Д. |
убе́льванню |
| В. |
убе́льванне |
| Т. |
убе́льваннем |
| М. |
убе́льванні |
Крыніцы:
piskunou2012.