Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

убга́цца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. убга́юся убга́емся
2-я ас. убга́ешся убга́ецеся
3-я ас. убга́ецца убга́юцца
Прошлы час
м. убга́ўся убга́ліся
ж. убга́лася
н. убга́лася
Загадны лад
2-я ас. убга́йся убга́йцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час убга́ўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

убга́ць

‘пагнуць каго-небудзь, што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. убга́ю убга́ем
2-я ас. убга́еш убга́еце
3-я ас. убга́е убга́юць
Прошлы час
м. убга́ў убга́лі
ж. убга́ла
н. убга́ла
Загадны лад
2-я ас. убга́й убга́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час убга́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

убе́гчы

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. убягу́ убяжы́м
2-я ас. убяжы́ш убежыце́
3-я ас. убяжы́ць убягу́ць
Прошлы час
м. убе́г убе́глі
ж. убе́гла
н. убе́гла
Загадны лад
2-я ас. убяжы́ убяжы́це
Дзеепрыслоўе
прош. час убе́гшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

убе́гчыся

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. убягу́ся убяжы́мся
2-я ас. убяжы́шся убежыце́ся
3-я ас. убяжы́цца убягу́цца
Прошлы час
м. убе́гся убе́гліся
ж. убе́глася
н. убе́глася
Загадны лад
2-я ас. убяжы́ся убяжы́цеся
Дзеепрыслоўе
прош. час убе́гшыся

Крыніцы: piskunou2012.

убе́зладзь

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
убе́зладзь - -

Крыніцы: piskunou2012.

убе́лены

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. убе́лены убе́леная убе́ленае убе́леныя
Р. убе́ленага убе́ленай
убе́ленае
убе́ленага убе́леных
Д. убе́ленаму убе́ленай убе́ленаму убе́леным
В. убе́лены (неадуш.)
убе́ленага (адуш.)
убе́леную убе́ленае убе́леныя (неадуш.)
убе́леных (адуш.)
Т. убе́леным убе́ленай
убе́ленаю
убе́леным убе́ленымі
М. убе́леным убе́ленай убе́леным убе́леных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

убе́лены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. убе́лены убе́леная убе́ленае убе́леныя
Р. убе́ленага убе́ленай
убе́ленае
убе́ленага убе́леных
Д. убе́ленаму убе́ленай убе́ленаму убе́леным
В. убе́лены (неадуш.)
убе́ленага (адуш.)
убе́леную убе́ленае убе́леныя (неадуш.)
убе́леных (адуш.)
Т. убе́леным убе́ленай
убе́ленаю
убе́леным убе́ленымі
М. убе́леным убе́ленай убе́леным убе́леных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

убе́лены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. убе́лены убе́леная убе́ленае убе́леныя
Р. убе́ленага убе́ленай
убе́ленае
убе́ленага убе́леных
Д. убе́ленаму убе́ленай убе́ленаму убе́леным
В. убе́лены (неадуш.)
убе́ленага (адуш.)
убе́леную убе́ленае убе́леныя (неадуш.)
убе́леных (адуш.)
Т. убе́леным убе́ленай
убе́ленаю
убе́леным убе́ленымі
М. убе́леным убе́ленай убе́леным убе́леных

Кароткая форма: убе́лена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

У́бель

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. У́бель
Р. У́беля
Д. У́белю
В. У́бель
Т. У́белем
М. У́белі

убе́льванне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. убе́льванне
Р. убе́львання
Д. убе́льванню
В. убе́льванне
Т. убе́льваннем
М. убе́льванні

Крыніцы: piskunou2012.