Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

убаро́на

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. убаро́на
Р. убаро́ны
Д. убаро́не
В. убаро́ну
Т. убаро́най
убаро́наю
М. убаро́не

Крыніцы: piskunou2012.

убаро́нены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. убаро́нены убаро́неная убаро́ненае убаро́неныя
Р. убаро́ненага убаро́ненай
убаро́ненае		 убаро́ненага убаро́неных
Д. убаро́ненаму убаро́ненай убаро́ненаму убаро́неным
В. убаро́нены (неадуш.)
убаро́ненага (адуш.)		 убаро́неную убаро́ненае убаро́неныя (неадуш.)
убаро́неных (адуш.)
Т. убаро́неным убаро́ненай
убаро́ненаю		 убаро́неным убаро́ненымі
М. убаро́неным убаро́ненай убаро́неным убаро́неных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

убаро́нены

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. убаро́нены убаро́неная убаро́ненае убаро́неныя
Р. убаро́ненага убаро́ненай
убаро́ненае		 убаро́ненага убаро́неных
Д. убаро́ненаму убаро́ненай убаро́ненаму убаро́неным
В. убаро́нены (неадуш.)
убаро́ненага (адуш.)		 убаро́неную убаро́ненае убаро́неныя (неадуш.)
убаро́неных (адуш.)
Т. убаро́неным убаро́ненай
убаро́ненаю		 убаро́неным убаро́ненымі
М. убаро́неным убаро́ненай убаро́неным убаро́неных

Кароткая форма: убаро́нена.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

убаро́хтацца

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. убаро́хтаюся убаро́хтаемся
2-я ас. убаро́хтаешся убаро́хтаецеся
3-я ас. убаро́хтаецца убаро́хтаюцца
Прошлы час
м. убаро́хтаўся убаро́хталіся
ж. убаро́хталася
н. убаро́хталася
Загадны лад
2-я ас. убаро́хтайся убаро́хтайцеся
Дзеепрыслоўе
прош. час убаро́хтаўшыся

Крыніцы: piskunou2012.

убаро́хтаць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. убаро́хтаю убаро́хтаем
2-я ас. убаро́хтаеш убаро́хтаеце
3-я ас. убаро́хтае убаро́хтаюць
Прошлы час
м. убаро́хтаў убаро́хталі
ж. убаро́хтала
н. убаро́хтала
Загадны лад
2-я ас. убаро́хтай убаро́хтайце
Дзеепрыслоўе
прош. час убаро́хтаўшы

Крыніцы: piskunou2012.

убаро́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. убо́ра убо́руць
Прошлы час
м. убаро́ў убаро́лі
ж. убаро́ла
н. убаро́ла

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

убасці́

‘стукнуць ілбом, укалоць рогамі каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. убаду́ убадзё́м
2-я ас. убадзе́ш убадзяце́
3-я ас. убадзе́ убаду́ць
Прошлы час
м. убо́ў
убада́ў		 убалі́
убада́лі
ж. убала́
убада́ла
н. убало́
убада́ла
Загадны лад
2-я ас. убадзі́ убадзі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час убада́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

уба́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. уба́ўка
Р. уба́ўкі
Д. уба́ўцы
В. уба́ўку
Т. уба́ўкай
уба́ўкаю
М. уба́ўцы

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

убаўле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. убаўле́нне
Р. убаўле́ння
Д. убаўле́нню
В. убаўле́нне
Т. убаўле́ннем
М. убаўле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

уба́ўлены

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. уба́ўлены уба́ўленая уба́ўленае уба́ўленыя
Р. уба́ўленага уба́ўленай
уба́ўленае		 уба́ўленага уба́ўленых
Д. уба́ўленаму уба́ўленай уба́ўленаму уба́ўленым
В. уба́ўлены (неадуш.)
уба́ўленага (адуш.)		 уба́ўленую уба́ўленае уба́ўленыя (неадуш.)
уба́ўленых (адуш.)
Т. уба́ўленым уба́ўленай
уба́ўленаю		 уба́ўленым уба́ўленымі
М. уба́ўленым уба́ўленай уба́ўленым уба́ўленых

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.