тэрмінаэлеме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тэрмінаэлеме́нт |
тэрмінаэлеме́нты |
| Р. |
тэрмінаэлеме́нта |
тэрмінаэлеме́нтаў |
| Д. |
тэрмінаэлеме́нту |
тэрмінаэлеме́нтам |
| В. |
тэрмінаэлеме́нт |
тэрмінаэлеме́нты |
| Т. |
тэрмінаэлеме́нтам |
тэрмінаэлеме́нтамі |
| М. |
тэрмінаэлеме́нце |
тэрмінаэлеме́нтах |
Крыніцы:
piskunou2012.
тэрміні́зм
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тэрміні́зм |
| Р. |
тэрміні́зму |
| Д. |
тэрміні́зму |
| В. |
тэрміні́зм |
| Т. |
тэрміні́змам |
| М. |
тэрміні́зме |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
тэрміно́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| тэрміно́ва |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
тэрміно́васць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тэрміно́васць |
| Р. |
тэрміно́васці |
| Д. |
тэрміно́васці |
| В. |
тэрміно́васць |
| Т. |
тэрміно́васцю |
| М. |
тэрміно́васці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тэрміно́вы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тэрміно́вы |
тэрміно́вая |
тэрміно́вае |
тэрміно́выя |
| Р. |
тэрміно́вага |
тэрміно́вай тэрміно́вае |
тэрміно́вага |
тэрміно́вых |
| Д. |
тэрміно́ваму |
тэрміно́вай |
тэрміно́ваму |
тэрміно́вым |
| В. |
тэрміно́вы (неадуш.) тэрміно́вага (адуш.) |
тэрміно́вую |
тэрміно́вае |
тэрміно́выя (неадуш.) тэрміно́вых (адуш.) |
| Т. |
тэрміно́вым |
тэрміно́вай тэрміно́ваю |
тэрміно́вым |
тэрміно́вымі |
| М. |
тэрміно́вым |
тэрміно́вай |
тэрміно́вым |
тэрміно́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тэрміно́вы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
тэрміно́вы |
тэрміно́вая |
тэрміно́вае |
тэрміно́выя |
| Р. |
тэрміно́вага |
тэрміно́вай тэрміно́вае |
тэрміно́вага |
тэрміно́вых |
| Д. |
тэрміно́ваму |
тэрміно́вай |
тэрміно́ваму |
тэрміно́вым |
| В. |
тэрміно́вы (неадуш.) тэрміно́вага (адуш.) |
тэрміно́вую |
тэрміно́вае |
тэрміно́выя (неадуш.) тэрміно́вых (адуш.) |
| Т. |
тэрміно́вым |
тэрміно́вай тэрміно́ваю |
тэрміно́вым |
тэрміно́вымі |
| М. |
тэрміно́вым |
тэрміно́вай |
тэрміно́вым |
тэрміно́вых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тэрміно́лаг
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тэрміно́лаг |
тэрміно́лагі |
| Р. |
тэрміно́лага |
тэрміно́лагаў |
| Д. |
тэрміно́лагу |
тэрміно́лагам |
| В. |
тэрміно́лага |
тэрміно́лагаў |
| Т. |
тэрміно́лагам |
тэрміно́лагамі |
| М. |
тэрміно́лагу |
тэрміно́лагах |
Крыніцы:
piskunou2012.
тэрмі́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тэрмі́ст |
тэрмі́сты |
| Р. |
тэрмі́ста |
тэрмі́стаў |
| Д. |
тэрмі́сту |
тэрмі́стам |
| В. |
тэрмі́ста |
тэрмі́стаў |
| Т. |
тэрмі́стам |
тэрмі́стамі |
| М. |
тэрмі́сце |
тэрмі́стах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тэрмі́стар
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
тэрмі́стар |
тэрмі́стары |
| Р. |
тэрмі́стара |
тэрмі́стараў |
| Д. |
тэрмі́стару |
тэрмі́старам |
| В. |
тэрмі́стар |
тэрмі́стары |
| Т. |
тэрмі́старам |
тэрмі́старамі |
| М. |
тэрмі́стары |
тэрмі́старах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.