тэрмінаэлеме́нт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| тэрмінаэлеме́нт | тэрмінаэлеме́нты | |
| тэрмінаэлеме́нта | тэрмінаэлеме́нтаў | |
| тэрмінаэлеме́нту | тэрмінаэлеме́нтам | |
| тэрмінаэлеме́нт | тэрмінаэлеме́нты | |
| тэрмінаэлеме́нтам | тэрмінаэлеме́нтамі | |
| тэрмінаэлеме́нце | тэрмінаэлеме́нтах |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)