торфахімі́чны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
торфахімі́чны |
торфахімі́чная |
торфахімі́чнае |
торфахімі́чныя |
| Р. |
торфахімі́чнага |
торфахімі́чнай торфахімі́чнае |
торфахімі́чнага |
торфахімі́чных |
| Д. |
торфахімі́чнаму |
торфахімі́чнай |
торфахімі́чнаму |
торфахімі́чным |
| В. |
торфахімі́чны (неадуш.) торфахімі́чнага (адуш.) |
торфахімі́чную |
торфахімі́чнае |
торфахімі́чныя (неадуш.) торфахімі́чных (адуш.) |
| Т. |
торфахімі́чным |
торфахімі́чнай торфахімі́чнаю |
торфахімі́чным |
торфахімі́чнымі |
| М. |
торфахімі́чным |
торфахімі́чнай |
торфахімі́чным |
торфахімі́чных |
Крыніцы:
piskunou2012,
sbm2012.
то́рцік
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
то́рцік |
то́рцікі |
| Р. |
то́рціка |
то́рцікаў |
| Д. |
то́рціку |
то́рцікам |
| В. |
то́рцік |
то́рцікі |
| Т. |
то́рцікам |
то́рцікамі |
| М. |
то́рціку |
то́рціках |
Крыніцы:
piskunou2012.
То́рчанка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
То́рчанка |
| Р. |
То́рчанкі |
| Д. |
То́рчанцы |
| В. |
То́рчанку |
| Т. |
То́рчанкай То́рчанкаю |
| М. |
То́рчанцы |
То́рчыцы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
То́рчыцы |
| Р. |
То́рчыц То́рчыцаў |
| Д. |
То́рчыцам |
| В. |
То́рчыцы |
| Т. |
То́рчыцамі |
| М. |
То́рчыцах |
то́ры
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, нескланяльны
|
адз. |
мн. |
| Н. |
то́ры |
то́ры |
| Р. |
то́ры |
то́ры |
| Д. |
то́ры |
то́ры |
| В. |
то́ры |
то́ры |
| Т. |
то́ры |
то́ры |
| М. |
то́ры |
то́ры |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
то́рыевы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
то́рыевы |
то́рыевая |
то́рыевае |
то́рыевыя |
| Р. |
то́рыевага |
то́рыевай то́рыевае |
то́рыевага |
то́рыевых |
| Д. |
то́рыеваму |
то́рыевай |
то́рыеваму |
то́рыевым |
| В. |
то́рыевы (неадуш.) то́рыевага (адуш.) |
то́рыевую |
то́рыевае |
то́рыевыя (неадуш.) то́рыевых (адуш.) |
| Т. |
то́рыевым |
то́рыевай то́рыеваю |
то́рыевым |
то́рыевымі |
| М. |
то́рыевым |
то́рыевай |
то́рыевым |
то́рыевых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
то́рый
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
то́рый |
| Р. |
то́рыю |
| Д. |
то́рыю |
| В. |
то́рый |
| Т. |
то́рыем |
| М. |
то́рыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
то́рысты
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
то́рысты |
то́рыстая |
то́рыстае |
то́рыстыя |
| Р. |
то́рыстага |
то́рыстай то́рыстае |
то́рыстага |
то́рыстых |
| Д. |
то́рыстаму |
то́рыстай |
то́рыстаму |
то́рыстым |
| В. |
то́рысты (неадуш.) то́рыстага (адуш.) |
то́рыстую |
то́рыстае |
то́рыстыя (неадуш.) то́рыстых (адуш.) |
| Т. |
то́рыстым |
то́рыстай то́рыстаю |
то́рыстым |
то́рыстымі |
| М. |
то́рыстым |
то́рыстай |
то́рыстым |
то́рыстых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.