прымно́жаны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прымно́жаны |
прымно́жаная |
прымно́жанае |
прымно́жаныя |
| Р. |
прымно́жанага |
прымно́жанай прымно́жанае |
прымно́жанага |
прымно́жаных |
| Д. |
прымно́жанаму |
прымно́жанай |
прымно́жанаму |
прымно́жаным |
| В. |
прымно́жаны (неадуш.) прымно́жанага (адуш.) |
прымно́жаную |
прымно́жанае |
прымно́жаныя (неадуш.) прымно́жаных (адуш.) |
| Т. |
прымно́жаным |
прымно́жанай прымно́жанаю |
прымно́жаным |
прымно́жанымі |
| М. |
прымно́жаным |
прымно́жанай |
прымно́жаным |
прымно́жаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прымно́жаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прымно́жаны |
прымно́жаная |
прымно́жанае |
прымно́жаныя |
| Р. |
прымно́жанага |
прымно́жанай прымно́жанае |
прымно́жанага |
прымно́жаных |
| Д. |
прымно́жанаму |
прымно́жанай |
прымно́жанаму |
прымно́жаным |
| В. |
прымно́жаны (неадуш.) прымно́жанага (адуш.) |
прымно́жаную |
прымно́жанае |
прымно́жаныя (неадуш.) прымно́жаных (адуш.) |
| Т. |
прымно́жаным |
прымно́жанай прымно́жанаю |
прымно́жаным |
прымно́жанымі |
| М. |
прымно́жаным |
прымно́жанай |
прымно́жаным |
прымно́жаных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прымно́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прымно́жаны |
прымно́жаная |
прымно́жанае |
прымно́жаныя |
| Р. |
прымно́жанага |
прымно́жанай прымно́жанае |
прымно́жанага |
прымно́жаных |
| Д. |
прымно́жанаму |
прымно́жанай |
прымно́жанаму |
прымно́жаным |
| В. |
прымно́жаны (неадуш.) прымно́жанага (адуш.) |
прымно́жаную |
прымно́жанае |
прымно́жаныя (неадуш.) прымно́жаных (адуш.) |
| Т. |
прымно́жаным |
прымно́жанай прымно́жанаю |
прымно́жаным |
прымно́жанымі |
| М. |
прымно́жаным |
прымно́жанай |
прымно́жаным |
прымно́жаных |
Кароткая форма: прымно́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прымно́жыцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прымно́жыцца |
прымно́жацца |
| Прошлы час |
| м. |
прымно́жыўся |
прымно́жыліся |
| ж. |
прымно́жылася |
| н. |
прымно́жылася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прымно́жыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прымно́жу |
прымно́жым |
| 2-я ас. |
прымно́жыш |
прымно́жыце |
| 3-я ас. |
прымно́жыць |
прымно́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
прымно́жыў |
прымно́жылі |
| ж. |
прымно́жыла |
| н. |
прымно́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прымно́ж |
прымно́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прымно́жыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
прымо́віцца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прымо́ўлюся |
прымо́вімся |
| 2-я ас. |
прымо́вішся |
прымо́віцеся |
| 3-я ас. |
прымо́віцца |
прымо́вяцца |
| Прошлы час |
| м. |
прымо́віўся |
прымо́віліся |
| ж. |
прымо́вілася |
| н. |
прымо́вілася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прымо́ўся |
прымо́ўцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прымо́віўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
прымо́віць
‘сказаць у дадатак, дапоўніць (прымовіць што-небудзь і пра каго-небудзь, што-небудзь, аб кім-небудзь, чым-небудзь)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прымо́ўлю |
прымо́вім |
| 2-я ас. |
прымо́віш |
прымо́віце |
| 3-я ас. |
прымо́віць |
прымо́вяць |
| Прошлы час |
| м. |
прымо́віў |
прымо́вілі |
| ж. |
прымо́віла |
| н. |
прымо́віла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прымо́ў |
прымо́ўце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прымо́віўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
прымо́клы
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прымо́клы |
прымо́клая |
прымо́клае |
прымо́клыя |
| Р. |
прымо́клага |
прымо́клай прымо́клае |
прымо́клага |
прымо́клых |
| Д. |
прымо́кламу |
прымо́клай |
прымо́кламу |
прымо́клым |
| В. |
прымо́клы (неадуш.) прымо́клага (адуш.) |
прымо́клую |
прымо́клае |
прымо́клыя (неадуш.) прымо́клых (адуш.) |
| Т. |
прымо́клым |
прымо́клай прымо́клаю |
прымо́клым |
прымо́клымі |
| М. |
прымо́клым |
прымо́клай |
прымо́клым |
прымо́клых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
прымо́кнуць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прымо́кну |
прымо́кнем |
| 2-я ас. |
прымо́кнеш |
прымо́кнеце |
| 3-я ас. |
прымо́кне |
прымо́кнуць |
| Прошлы час |
| м. |
прымо́к |
прымо́клі |
| ж. |
прымо́кла |
| н. |
прымо́кла |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прымо́кшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
прымо́латы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прымо́латы |
прымо́латая |
прымо́латае |
прымо́латыя |
| Р. |
прымо́латага |
прымо́латай прымо́латае |
прымо́латага |
прымо́латых |
| Д. |
прымо́латаму |
прымо́латай |
прымо́латаму |
прымо́латым |
| В. |
прымо́латы (неадуш.) прымо́латага (адуш.) |
прымо́латую |
прымо́латае |
прымо́латыя (неадуш.) прымо́латых (адуш.) |
| Т. |
прымо́латым |
прымо́латай прымо́латаю |
прымо́латым |
прымо́латымі |
| М. |
прымо́латым |
прымо́латай |
прымо́латым |
прымо́латых |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.