хро́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
хро́сны |
хро́сная |
хро́снае |
хро́сныя |
| Р. |
хро́снага |
хро́снай хро́снае |
хро́снага |
хро́сных |
| Д. |
хро́снаму |
хро́снай |
хро́снаму |
хро́сным |
| В. |
хро́сны (неадуш.) хро́снага (адуш.) |
хро́сную |
хро́снае |
хро́сныя (неадуш.) хро́сных (адуш.) |
| Т. |
хро́сным |
хро́снай хро́снаю |
хро́сным |
хро́снымі |
| М. |
хро́сным |
хро́снай |
хро́сным |
хро́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
хро́сны
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне
|
адз. |
мн. |
| м. |
- |
| Н. |
хро́сны |
хро́сныя |
| Р. |
хро́снага |
хро́сных |
| Д. |
хро́снаму |
хро́сным |
| В. |
хро́снага |
хро́сных |
| Т. |
хро́сным |
хро́снымі |
| М. |
хро́сным |
хро́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
хро́ст
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
хро́ст |
хро́сты |
| Р. |
хро́сту |
хро́стаў |
| Д. |
хро́сту |
хро́стам |
| В. |
хро́ст |
хро́сты |
| Т. |
хро́стам |
хро́стамі |
| М. |
хро́сце |
хро́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Хро́ст
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Хро́ст |
| Р. |
Хро́ста |
| Д. |
Хро́сту |
| В. |
Хро́ст |
| Т. |
Хро́стам |
| М. |
Хро́сце |
Хрулі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Хрулі́ |
| Р. |
Хрулё́ў |
| Д. |
Хруля́м |
| В. |
Хрулі́ |
| Т. |
Хруля́мі |
| М. |
Хруля́х |
хру́манне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
хру́манне |
| Р. |
хру́мання |
| Д. |
хру́манню |
| В. |
хру́манне |
| Т. |
хру́маннем |
| М. |
хру́манні |
Крыніцы:
piskunou2012.
хру́маць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
хру́маю |
хру́маем |
| 2-я ас. |
хру́маеш |
хру́маеце |
| 3-я ас. |
хру́мае |
хру́маюць |
| Прошлы час |
| м. |
хру́маў |
хру́малі |
| ж. |
хру́мала |
| н. |
хру́мала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
хру́май |
хру́майце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
хру́маючы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012.
хру́мканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
хру́мканне |
| Р. |
хру́мкання |
| Д. |
хру́мканню |
| В. |
хру́мканне |
| Т. |
хру́мканнем |
| М. |
хру́мканні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
хру́мкаць
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
хру́мкаю |
хру́мкаем |
| 2-я ас. |
хру́мкаеш |
хру́мкаеце |
| 3-я ас. |
хру́мкае |
хру́мкаюць |
| Прошлы час |
| м. |
хру́мкаў |
хру́мкалі |
| ж. |
хру́мкала |
| н. |
хру́мкала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
хру́мкай |
хру́мкайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
хру́мкаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.