ту́ркаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
ту́ркаю |
ту́ркаем |
| 2-я ас. |
ту́ркаеш |
ту́ркаеце |
| 3-я ас. |
ту́ркае |
ту́ркаюць |
| Прошлы час |
| м. |
ту́ркаў |
ту́ркалі |
| ж. |
ту́ркала |
| н. |
ту́ркала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
ту́ркай |
ту́ркайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
ту́ркаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012.
Туркі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Туркі́ |
| Р. |
Турко́ў |
| Д. |
Турка́м |
| В. |
Туркі́ |
| Т. |
Турка́мі |
| М. |
Турка́х |
туркме́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
туркме́н |
туркме́ны |
| Р. |
туркме́на |
туркме́наў |
| Д. |
туркме́ну |
туркме́нам |
| В. |
туркме́на |
туркме́наў |
| Т. |
туркме́нам |
туркме́намі |
| М. |
туркме́не |
туркме́нах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Туркменіста́н
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Туркменіста́н |
| Р. |
Туркменіста́на |
| Д. |
Туркменіста́ну |
| В. |
Туркменіста́н |
| Т. |
Туркменіста́нам |
| М. |
Туркменіста́не |
Туркме́нія
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Туркме́нія |
| Р. |
Туркме́ніі |
| Д. |
Туркме́ніі |
| В. |
Туркме́нію |
| Т. |
Туркме́ніяй Туркме́ніяю |
| М. |
Туркме́ніі |
туркме́нка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
туркме́нка |
туркме́нкі |
| Р. |
туркме́нкі |
туркме́нак |
| Д. |
туркме́нцы |
туркме́нкам |
| В. |
туркме́нку |
туркме́нак |
| Т. |
туркме́нкай туркме́нкаю |
туркме́нкамі |
| М. |
туркме́нцы |
туркме́нках |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.