ту́мблер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ту́мблер | ту́мблеры | |
| ту́мблера | ту́мблераў | |
| ту́мблеру | ту́мблерам | |
| ту́мблер | ту́мблеры | |
| ту́мблерам | ту́мблерамі | |
| ту́мблеры | ту́мблерах |
Крыніцы:
ту́мблер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| ту́мблер | ту́мблеры | |
| ту́мблера | ту́мблераў | |
| ту́мблеру | ту́мблерам | |
| ту́мблер | ту́мблеры | |
| ту́мблерам | ту́мблерамі | |
| ту́мблеры | ту́мблерах |
Крыніцы:
ту́мблерны
прыметнік, адносны
| ту́мблерны | ту́мблерная | ту́мблернае | ту́мблерныя | |
| ту́мблернага | ту́мблернай ту́мблернае |
ту́мблернага | ту́мблерных | |
| ту́мблернаму | ту́мблернай | ту́мблернаму | ту́мблерным | |
| ту́мблерны ( ту́мблернага ( |
ту́мблерную | ту́мблернае | ту́мблерныя ( ту́мблерных ( |
|
| ту́мблерным | ту́мблернай ту́мблернаю |
ту́мблерным | ту́мблернымі | |
| ту́мблерным | ту́мблернай | ту́мблерным | ту́мблерных | |
Крыніцы:
тумі́лавіцкі
прыметнік, адносны
| тумі́лавіцкі | тумі́лавіцкая | тумі́лавіцкае | тумі́лавіцкія | |
| тумі́лавіцкага | тумі́лавіцкай тумі́лавіцкае |
тумі́лавіцкага | тумі́лавіцкіх | |
| тумі́лавіцкаму | тумі́лавіцкай | тумі́лавіцкаму | тумі́лавіцкім | |
| тумі́лавіцкі ( тумі́лавіцкага ( |
тумі́лавіцкую | тумі́лавіцкае | тумі́лавіцкія ( тумі́лавіцкіх ( |
|
| тумі́лавіцкім | тумі́лавіцкай тумі́лавіцкаю |
тумі́лавіцкім | тумі́лавіцкімі | |
| тумі́лавіцкім | тумі́лавіцкай | тумі́лавіцкім | тумі́лавіцкіх | |
Крыніцы:
Тумі́лавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Тумі́лавічы | |
| Тумі́лавіч Тумі́лавічаў |
|
| Тумі́лавічам | |
| Тумі́лавічы | |
| Тумі́лавічамі | |
| Тумі́лавічах |
Ту́мін
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Ту́мін | |
| Ту́міна | |
| Ту́міну | |
| Ту́мін | |
| Ту́мінам | |
| Ту́міне |
Ту́мінічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Ту́мінічы | |
| Ту́мініч Ту́мінічаў |
|
| Ту́мінічам | |
| Ту́мінічы | |
| Ту́мінічамі | |
| Ту́мінічах |
ту́мканне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| ту́мканне | |
| ту́мкання | |
| ту́мканню | |
| ту́мканне | |
| ту́мканнем | |
| ту́мканні |
Крыніцы:
ту́мкаць
‘тумкаць каго-небудзь і без прамога дапаўнення (ён дрэнна тумкае)’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| ту́мкаю | ту́мкаем | |
| ту́мкаеш | ту́мкаеце | |
| ту́мкае | ту́мкаюць | |
| Прошлы час | ||
| ту́мкаў | ту́мкалі | |
| ту́мкала | ||
| ту́мкала | ||
| Загадны лад | ||
| ту́мкай | ту́мкайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ту́мкаючы | ||
Крыніцы:
Тумкі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Тумкі́ | |
| Тумко́ў | |
| Тумка́м | |
| Тумкі́ | |
| Тумка́мі | |
| Тумка́х |
ту́мкнуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час | ||
|---|---|---|
| ту́мкну | ту́мкнем | |
| ту́мкнеш | ту́мкнеце | |
| ту́мкне | ту́мкнуць | |
| Прошлы час | ||
| ту́мкнуў | ту́мкнулі | |
| ту́мкнула | ||
| ту́мкнула | ||
| Загадны лад | ||
| ту́мкні | ту́мкніце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| ту́мкнуўшы | ||
Крыніцы: