трысці́начка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трысці́начка |
трысці́начкі |
| Р. |
трысці́начкі |
трысці́начак |
| Д. |
трысці́начцы |
трысці́начкам |
| В. |
трысці́начку |
трысці́начкі |
| Т. |
трысці́начкай трысці́начкаю |
трысці́начкамі |
| М. |
трысці́начцы |
трысці́начках |
Крыніцы:
piskunou2012.
трысці́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трысці́нка |
трысці́нкі |
| Р. |
трысці́нкі |
трысці́нак |
| Д. |
трысці́нцы |
трысці́нкам |
| В. |
трысці́нку |
трысці́нкі |
| Т. |
трысці́нкай трысці́нкаю |
трысці́нкамі |
| М. |
трысці́нцы |
трысці́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Трысці́ўка
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Трысці́ўка |
| Р. |
Трысці́ўкі |
| Д. |
Трысці́ўцы |
| В. |
Трысці́ўку |
| Т. |
Трысці́ўкай Трысці́ўкаю |
| М. |
Трысці́ўцы |
трысці́ць
‘ламаць што-небудзь слаістае’
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
трышчу́ |
трысці́м |
| 2-я ас. |
трысці́ш |
трысціце́ |
| 3-я ас. |
трысці́ць |
трысця́ць |
| Прошлы час |
| м. |
трысці́ў |
трысці́лі |
| ж. |
трысці́ла |
| н. |
трысці́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
трысці́ |
трысці́це |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
трысцячы́ |
Крыніцы:
piskunou2012.
Трысцяне́ц
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Трысцяне́ц |
| Р. |
Трысцянца́ |
| Д. |
Трысцянцу́ |
| В. |
Трысцяне́ц |
| Т. |
Трысцянцо́м |
| М. |
Трысцянцы́ |
трысця́нка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трысця́нка |
трысця́нкі |
| Р. |
трысця́нкі |
трысця́нак |
| Д. |
трысця́нцы |
трысця́нкам |
| В. |
трысця́нку |
трысця́нкі |
| Т. |
трысця́нкай трысця́нкаю |
трысця́нкамі |
| М. |
трысця́нцы |
трысця́нках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трытагані́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трытагані́ст |
трытагані́сты |
| Р. |
трытагані́ста |
трытагані́стаў |
| Д. |
трытагані́сту |
трытагані́стам |
| В. |
трытагані́ста |
трытагані́стаў |
| Т. |
трытагані́стам |
трытагані́стамі |
| М. |
трытагані́сце |
трытагані́стах |
Крыніцы:
piskunou2012.
трыто́н
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трыто́н |
трыто́ны |
| Р. |
трыто́на |
трыто́наў |
| Д. |
трыто́ну |
трыто́нам |
| В. |
трыто́на |
трыто́наў |
| Т. |
трыто́нам |
трыто́намі |
| М. |
трыто́не |
трыто́нах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
тры́тый
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
тры́тый |
| Р. |
тры́тыю |
| Д. |
тры́тыю |
| В. |
тры́тый |
| Т. |
тры́тыем |
| М. |
тры́тыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.