Ступяні́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Ступяні́ |
| Р. |
Ступянё́ў |
| Д. |
Ступяня́м |
| В. |
Ступяні́ |
| Т. |
Ступяня́мі |
| М. |
Ступяня́х |
Сту́раўшчына
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Сту́раўшчына |
| Р. |
Сту́раўшчыны |
| Д. |
Сту́раўшчыне |
| В. |
Сту́раўшчыну |
| Т. |
Сту́раўшчынай Сту́раўшчынаю |
| М. |
Сту́раўшчыне |
стурбава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стурбава́ны |
стурбава́ная |
стурбава́нае |
стурбава́ныя |
| Р. |
стурбава́нага |
стурбава́най стурбава́нае |
стурбава́нага |
стурбава́ных |
| Д. |
стурбава́наму |
стурбава́най |
стурбава́наму |
стурбава́ным |
| В. |
стурбава́ны (неадуш.) стурбава́нага (адуш.) |
стурбава́ную |
стурбава́нае |
стурбава́ныя (неадуш.) стурбава́ных (адуш.) |
| Т. |
стурбава́ным |
стурбава́най стурбава́наю |
стурбава́ным |
стурбава́нымі |
| М. |
стурбава́ным |
стурбава́най |
стурбава́ным |
стурбава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
стурбава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
стурбу́юся |
стурбу́емся |
| 2-я ас. |
стурбу́ешся |
стурбу́ецеся |
| 3-я ас. |
стурбу́ецца |
стурбу́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
стурбава́ўся |
стурбава́ліся |
| ж. |
стурбава́лася |
| н. |
стурбава́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
стурбу́йся |
стурбу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
стурбава́ўшыся |
Крыніцы:
piskunou2012.
стурбава́ць
‘патурбаваць каго-небудзь, што-небудзь’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
стурбу́ю |
стурбу́ем |
| 2-я ас. |
стурбу́еш |
стурбу́еце |
| 3-я ас. |
стурбу́е |
стурбу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
стурбава́ў |
стурбава́лі |
| ж. |
стурбава́ла |
| н. |
стурбава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
стурбу́й |
стурбу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
стурбава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
сту́рзаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
сту́рзаны |
сту́рзаная |
сту́рзанае |
сту́рзаныя |
| Р. |
сту́рзанага |
сту́рзанай сту́рзанае |
сту́рзанага |
сту́рзаных |
| Д. |
сту́рзанаму |
сту́рзанай |
сту́рзанаму |
сту́рзаным |
| В. |
сту́рзаны (неадуш.) сту́рзанага (адуш.) |
сту́рзаную |
сту́рзанае |
сту́рзаныя (неадуш.) сту́рзаных (адуш.) |
| Т. |
сту́рзаным |
сту́рзанай сту́рзанаю |
сту́рзаным |
сту́рзанымі |
| М. |
сту́рзаным |
сту́рзанай |
сту́рзаным |
сту́рзаных |
Крыніцы:
piskunou2012.
сту́рзаць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
сту́рзаю |
сту́рзаем |
| 2-я ас. |
сту́рзаеш |
сту́рзаеце |
| 3-я ас. |
сту́рзае |
сту́рзаюць |
| Прошлы час |
| м. |
сту́рзаў |
сту́рзалі |
| ж. |
сту́рзала |
| н. |
сту́рзала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
сту́рзай |
сту́рзайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
сту́рзаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.