Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

трыво́жны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трыво́жны трыво́жная трыво́жнае трыво́жныя
Р. трыво́жнага трыво́жнай
трыво́жнае		 трыво́жнага трыво́жных
Д. трыво́жнаму трыво́жнай трыво́жнаму трыво́жным
В. трыво́жны (неадуш.)
трыво́жнага (адуш.)		 трыво́жную трыво́жнае трыво́жныя (неадуш.)
трыво́жных (адуш.)
Т. трыво́жным трыво́жнай
трыво́жнаю		 трыво́жным трыво́жнымі
М. трыво́жным трыво́жнай трыво́жным трыво́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трыво́жыцца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. трыво́жуся трыво́жымся
2-я ас. трыво́жышся трыво́жыцеся
3-я ас. трыво́жыцца трыво́жацца
Прошлы час
м. трыво́жыўся трыво́жыліся
ж. трыво́жылася
н. трыво́жылася
Загадны лад
2-я ас. трыво́жся трыво́жцеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час трыво́жачыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трыво́жыць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. трыво́жу трыво́жым
2-я ас. трыво́жыш трыво́жыце
3-я ас. трыво́жыць трыво́жаць
Прошлы час
м. трыво́жыў трыво́жылі
ж. трыво́жыла
н. трыво́жыла
Загадны лад
2-я ас. трыво́ж трыво́жце
Дзеепрыслоўе
цяп. час трыво́жачы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трывуго́лка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. трывуго́лка трывуго́лкі
Р. трывуго́лкі трывуго́лак
Д. трывуго́лцы трывуго́лкам
В. трывуго́лку трывуго́лкі
Т. трывуго́лкай
трывуго́лкаю		 трывуго́лкамі
М. трывуго́лцы трывуго́лках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

трыву́льна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
трыву́льна - -

Крыніцы: piskunou2012.

трыву́льнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. трыву́льнасць
Р. трыву́льнасці
Д. трыву́льнасці
В. трыву́льнасць
Т. трыву́льнасцю
М. трыву́льнасці

Крыніцы: piskunou2012.

трыву́льны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. трыву́льны трыву́льная трыву́льнае трыву́льныя
Р. трыву́льнага трыву́льнай
трыву́льнае		 трыву́льнага трыву́льных
Д. трыву́льнаму трыву́льнай трыву́льнаму трыву́льным
В. трыву́льны (неадуш.)
трыву́льнага (адуш.)		 трыву́льную трыву́льнае трыву́льныя (неадуш.)
трыву́льных (адуш.)
Т. трыву́льным трыву́льнай
трыву́льнаю		 трыву́льным трыву́льнымі
М. трыву́льным трыву́льнай трыву́льным трыву́льных

Крыніцы: piskunou2012.

трыву́х

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. трыву́х трыву́хі
Р. трыву́ха трыву́хаў
Д. трыву́ху трыву́хам
В. трыву́х трыву́хі
Т. трыву́хам трыву́хамі
М. трыву́ху трыву́хах

Крыніцы: piskunou2012.

трыву́ча

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
трыву́ча - -

Крыніцы: piskunou2012.

трыву́часць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. трыву́часць
Р. трыву́часці
Д. трыву́часці
В. трыву́часць
Т. трыву́часцю
М. трыву́часці

Крыніцы: piskunou2012.