трывія́льны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
трывія́льны |
трывія́льная |
трывія́льнае |
трывія́льныя |
| Р. |
трывія́льнага |
трывія́льнай трывія́льнае |
трывія́льнага |
трывія́льных |
| Д. |
трывія́льнаму |
трывія́льнай |
трывія́льнаму |
трывія́льным |
| В. |
трывія́льны (неадуш.) трывія́льнага (адуш.) |
трывія́льную |
трывія́льнае |
трывія́льныя (неадуш.) трывія́льных (адуш.) |
| Т. |
трывія́льным |
трывія́льнай трывія́льнаю |
трывія́льным |
трывія́льнымі |
| М. |
трывія́льным |
трывія́льнай |
трывія́льным |
трывія́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трыво́га
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
трыво́га |
трыво́гі |
| Р. |
трыво́гі |
трыво́г |
| Д. |
трыво́зе |
трыво́гам |
| В. |
трыво́гу |
трыво́гі |
| Т. |
трыво́гай трыво́гаю |
трыво́гамі |
| М. |
трыво́зе |
трыво́гах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
трыво́жанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
трыво́жанне |
| Р. |
трыво́жання |
| Д. |
трыво́жанню |
| В. |
трыво́жанне |
| Т. |
трыво́жаннем |
| М. |
трыво́жанні |
Крыніцы:
piskunou2012.
трыво́жлівасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
трыво́жлівасць |
| Р. |
трыво́жлівасці |
| Д. |
трыво́жлівасці |
| В. |
трыво́жлівасць |
| Т. |
трыво́жлівасцю |
| М. |
трыво́жлівасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
трыво́жна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| трыво́жна |
трыво́жней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
трыво́жнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
трыво́жнасць |
| Р. |
трыво́жнасці |
| Д. |
трыво́жнасці |
| В. |
трыво́жнасць |
| Т. |
трыво́жнасцю |
| М. |
трыво́жнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.