то́ртавы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
то́ртавы |
то́ртавая |
то́ртавае |
то́ртавыя |
| Р. |
то́ртавага |
то́ртавай то́ртавае |
то́ртавага |
то́ртавых |
| Д. |
то́ртаваму |
то́ртавай |
то́ртаваму |
то́ртавым |
| В. |
то́ртавы (неадуш.) то́ртавага (адуш.) |
то́ртавую |
то́ртавае |
то́ртавыя (неадуш.) то́ртавых (адуш.) |
| Т. |
то́ртавым |
то́ртавай то́ртаваю |
то́ртавым |
то́ртавымі |
| М. |
то́ртавым |
то́ртавай |
то́ртавым |
то́ртавых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
то́рф
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
то́рф |
| Р. |
то́рфу |
| Д. |
то́рфу |
| В. |
то́рф |
| Т. |
то́рфам |
| М. |
то́рфе |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
торфаагрэга́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
торфаагрэга́т |
торфаагрэга́ты |
| Р. |
торфаагрэга́та |
торфаагрэга́таў |
| Д. |
торфаагрэга́ту |
торфаагрэга́там |
| В. |
торфаагрэга́т |
торфаагрэга́ты |
| Т. |
торфаагрэга́там |
торфаагрэга́тамі |
| М. |
торфаагрэга́це |
торфаагрэга́тах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
торфабало́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
торфабало́тны |
торфабало́тная |
торфабало́тнае |
торфабало́тныя |
| Р. |
торфабало́тнага |
торфабало́тнай торфабало́тнае |
торфабало́тнага |
торфабало́тных |
| Д. |
торфабало́тнаму |
торфабало́тнай |
торфабало́тнаму |
торфабало́тным |
| В. |
торфабало́тны (неадуш.) торфабало́тнага (адуш.) |
торфабало́тную |
торфабало́тнае |
торфабало́тныя (неадуш.) торфабало́тных (адуш.) |
| Т. |
торфабало́тным |
торфабало́тнай торфабало́тнаю |
торфабало́тным |
торфабало́тнымі |
| М. |
торфабало́тным |
торфабало́тнай |
торфабало́тным |
торфабало́тных |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
торфабето́н
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
торфабето́н |
| Р. |
торфабето́ну |
| Д. |
торфабето́ну |
| В. |
торфабето́н |
| Т. |
торфабето́нам |
| М. |
торфабето́не |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
торфабрыке́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
торфабрыке́т |
| Р. |
торфабрыке́ту |
| Д. |
торфабрыке́ту |
| В. |
торфабрыке́т |
| Т. |
торфабрыке́там |
| М. |
торфабрыке́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
торфабрыке́тны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
торфабрыке́тны |
торфабрыке́тная |
торфабрыке́тнае |
торфабрыке́тныя |
| Р. |
торфабрыке́тнага |
торфабрыке́тнай торфабрыке́тнае |
торфабрыке́тнага |
торфабрыке́тных |
| Д. |
торфабрыке́тнаму |
торфабрыке́тнай |
торфабрыке́тнаму |
торфабрыке́тным |
| В. |
торфабрыке́тны (неадуш.) торфабрыке́тнага (адуш.) |
торфабрыке́тную |
торфабрыке́тнае |
торфабрыке́тныя (неадуш.) торфабрыке́тных (адуш.) |
| Т. |
торфабрыке́тным |
торфабрыке́тнай торфабрыке́тнаю |
торфабрыке́тным |
торфабрыке́тнымі |
| М. |
торфабрыке́тным |
торфабрыке́тнай |
торфабрыке́тным |
торфабрыке́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
торфазаво́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
торфазаво́д |
торфазаво́ды |
| Р. |
торфазаво́да |
торфазаво́даў |
| Д. |
торфазаво́ду |
торфазаво́дам |
| В. |
торфазаво́д |
торфазаво́ды |
| Т. |
торфазаво́дам |
торфазаво́дамі |
| М. |
торфазаво́дзе |
торфазаво́дах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.