спрынцава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрынцава́ны |
спрынцава́ная |
спрынцава́нае |
спрынцава́ныя |
| Р. |
спрынцава́нага |
спрынцава́най
спрынцава́нае |
спрынцава́нага |
спрынцава́ных |
| Д. |
спрынцава́наму |
спрынцава́най |
спрынцава́наму |
спрынцава́ным |
| В. |
спрынцава́ны (неадуш.)
спрынцава́нага (адуш.) |
спрынцава́ную |
спрынцава́нае |
спрынцава́ныя (неадуш.)
спрынцава́ных (адуш.) |
| Т. |
спрынцава́ным |
спрынцава́най
спрынцава́наю |
спрынцава́ным |
спрынцава́нымі |
| М. |
спрынцава́ным |
спрынцава́най |
спрынцава́ным |
спрынцава́ных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрынцава́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрынцу́юся |
спрынцу́емся |
| 2-я ас. |
спрынцу́ешся |
спрынцу́ецеся |
| 3-я ас. |
спрынцу́ецца |
спрынцу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
спрынцава́ўся |
спрынцава́ліся |
| ж. |
спрынцава́лася |
| н. |
спрынцава́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
спрынцу́йся |
спрынцу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
спрынцу́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрынцава́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрынцу́ю |
спрынцу́ем |
| 2-я ас. |
спрынцу́еш |
спрынцу́еце |
| 3-я ас. |
спрынцу́е |
спрынцу́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
спрынцава́ў |
спрынцава́лі |
| ж. |
спрынцава́ла |
| н. |
спрынцава́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
спрынцу́й |
спрынцу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
спрынцу́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрынцо́ваны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрынцо́ваны |
спрынцо́ваная |
спрынцо́ванае |
спрынцо́ваныя |
| Р. |
спрынцо́ванага |
спрынцо́ванай
спрынцо́ванае |
спрынцо́ванага |
спрынцо́ваных |
| Д. |
спрынцо́ванаму |
спрынцо́ванай |
спрынцо́ванаму |
спрынцо́ваным |
| В. |
спрынцо́ваны
спрынцо́ванага |
спрынцо́ваную |
спрынцо́ванае |
спрынцо́ваныя
спрынцо́ваных |
| Т. |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванай
спрынцо́ванаю |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванымі |
| М. |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванай |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
спрынцо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрынцо́ваны |
спрынцо́ваная |
спрынцо́ванае |
спрынцо́ваныя |
| Р. |
спрынцо́ванага |
спрынцо́ванай
спрынцо́ванае |
спрынцо́ванага |
спрынцо́ваных |
| Д. |
спрынцо́ванаму |
спрынцо́ванай |
спрынцо́ванаму |
спрынцо́ваным |
| В. |
спрынцо́ваны
спрынцо́ванага |
спрынцо́ваную |
спрынцо́ванае |
спрынцо́ваныя
спрынцо́ваных |
| Т. |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванай
спрынцо́ванаю |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванымі |
| М. |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ванай |
спрынцо́ваным |
спрынцо́ваных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012.
спрынцо́вачны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрынцо́вачны |
спрынцо́вачная |
спрынцо́вачнае |
спрынцо́вачныя |
| Р. |
спрынцо́вачнага |
спрынцо́вачнай
спрынцо́вачнае |
спрынцо́вачнага |
спрынцо́вачных |
| Д. |
спрынцо́вачнаму |
спрынцо́вачнай |
спрынцо́вачнаму |
спрынцо́вачным |
| В. |
спрынцо́вачны (неадуш.)
спрынцо́вачнага (адуш.) |
спрынцо́вачную |
спрынцо́вачнае |
спрынцо́вачныя (неадуш.)
спрынцо́вачных (адуш.) |
| Т. |
спрынцо́вачным |
спрынцо́вачнай
спрынцо́вачнаю |
спрынцо́вачным |
спрынцо́вачнымі |
| М. |
спрынцо́вачным |
спрынцо́вачнай |
спрынцо́вачным |
спрынцо́вачных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрынцо́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спрынцо́ўка |
спрынцо́ўкі |
| Р. |
спрынцо́ўкі |
спрынцо́вак |
| Д. |
спрынцо́ўцы |
спрынцо́ўкам |
| В. |
спрынцо́ўку |
спрынцо́ўкі |
| Т. |
спрынцо́ўкай
спрынцо́ўкаю |
спрынцо́ўкамі |
| М. |
спрынцо́ўцы |
спрынцо́ўках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спры́снуць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спры́сну |
спры́снем |
| 2-я ас. |
спры́снеш |
спры́снеце |
| 3-я ас. |
спры́сне |
спры́снуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
спры́снуў |
спры́снулі |
| ж. |
спры́снула |
| н. |
спры́снула |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
спры́сні |
спры́сніце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
спры́снуўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спры́т
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спры́т |
| Р. |
спры́ту |
| Д. |
спры́ту |
| В. |
спры́т |
| Т. |
спры́там |
| М. |
спры́це |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спры́тна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спры́тна |
спрытне́й |
найспрытне́й |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.