стыля́жны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стыля́жны |
стыля́жная |
стыля́жнае |
стыля́жныя |
| Р. |
стыля́жнага |
стыля́жнай стыля́жнае |
стыля́жнага |
стыля́жных |
| Д. |
стыля́жнаму |
стыля́жнай |
стыля́жнаму |
стыля́жным |
| В. |
стыля́жны (неадуш.) стыля́жнага (адуш.) |
стыля́жную |
стыля́жнае |
стыля́жныя (неадуш.) стыля́жных (адуш.) |
| Т. |
стыля́жным |
стыля́жнай стыля́жнаю |
стыля́жным |
стыля́жнымі |
| М. |
стыля́жным |
стыля́жнай |
стыля́жным |
стыля́жных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
сты́мер
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сты́мер |
сты́меры |
| Р. |
сты́мера |
сты́мераў |
| Д. |
сты́меру |
сты́мерам |
| В. |
сты́мер |
сты́меры |
| Т. |
сты́мерам |
сты́мерамі |
| М. |
сты́меры |
сты́мерах |
Крыніцы:
piskunou2012.
Стымо́ні
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
|
мн. |
| Н. |
Стымо́ні |
| Р. |
Стымо́нь Стымо́няў |
| Д. |
Стымо́ням |
| В. |
Стымо́ні |
| Т. |
Стымо́нямі |
| М. |
Стымо́нях |
сты́мул
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
сты́мул |
сты́мулы |
| Р. |
сты́мулу |
сты́мулаў |
| Д. |
сты́мулу |
сты́мулам |
| В. |
сты́мул |
сты́мулы |
| Т. |
сты́мулам |
сты́муламі |
| М. |
сты́муле |
сты́мулах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стымулю́ючы
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стымулю́ючы |
стымулю́ючая |
стымулю́ючае |
стымулю́ючыя |
| Р. |
стымулю́ючага |
стымулю́ючай стымулю́ючае |
стымулю́ючага |
стымулю́ючых |
| Д. |
стымулю́ючаму |
стымулю́ючай |
стымулю́ючаму |
стымулю́ючым |
| В. |
стымулю́ючы (неадуш.) |
стымулю́ючую |
стымулю́ючае |
стымулю́ючыя (неадуш.) |
| Т. |
стымулю́ючым |
стымулю́ючай стымулю́ючаю |
стымулю́ючым |
стымулю́ючымі |
| М. |
стымулю́ючым |
стымулю́ючай |
стымулю́ючым |
стымулю́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
стымулю́ючы
дзеепрыметнік, незалежны стан, цяперашні час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стымулю́ючы |
стымулю́ючая |
стымулю́ючае |
стымулю́ючыя |
| Р. |
стымулю́ючага |
стымулю́ючай стымулю́ючае |
стымулю́ючага |
стымулю́ючых |
| Д. |
стымулю́ючаму |
стымулю́ючай |
стымулю́ючаму |
стымулю́ючым |
| В. |
стымулю́ючы (неадуш.) |
стымулю́ючую |
стымулю́ючае |
стымулю́ючыя (неадуш.) |
| Т. |
стымулю́ючым |
стымулю́ючай стымулю́ючаю |
стымулю́ючым |
стымулю́ючымі |
| М. |
стымулю́ючым |
стымулю́ючай |
стымулю́ючым |
стымулю́ючых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
стымулява́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
стымулява́нне |
| Р. |
стымулява́ння |
| Д. |
стымулява́нню |
| В. |
стымулява́нне |
| Т. |
стымулява́ннем |
| М. |
стымулява́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
стымулява́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стымулява́ны |
стымулява́ная |
стымулява́нае |
стымулява́ныя |
| Р. |
стымулява́нага |
стымулява́най стымулява́нае |
стымулява́нага |
стымулява́ных |
| Д. |
стымулява́наму |
стымулява́най |
стымулява́наму |
стымулява́ным |
| В. |
стымулява́ны (неадуш.) стымулява́нага (адуш.) |
стымулява́ную |
стымулява́нае |
стымулява́ныя (неадуш.) стымулява́ных (адуш.) |
| Т. |
стымулява́ным |
стымулява́най стымулява́наю |
стымулява́ным |
стымулява́нымі |
| М. |
стымулява́ным |
стымулява́най |
стымулява́ным |
стымулява́ных |
Кароткая форма: стымулява́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.