Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

стрыкну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, tsbm1984.

стрыкту́ра

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стрыкту́рны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стрыкту́рны	стрыкту́рная	стрыкту́рнае	стрыкту́рныя
Р.	стрыкту́рнага	стрыкту́рнай стрыкту́рнае	стрыкту́рнага	стрыкту́рных
Д.	стрыкту́рнаму	стрыкту́рнай	стрыкту́рнаму	стрыкту́рным
В.	стрыкту́рны (неадуш.) стрыкту́рнага (адуш.)	стрыкту́рную	стрыкту́рнае	стрыкту́рныя (неадуш.) стрыкту́рных (адуш.)
Т.	стрыкту́рным	стрыкту́рнай стрыкту́рнаю	стрыкту́рным	стрыкту́рнымі
М.	стрыкту́рным	стрыкту́рнай	стрыкту́рным	стрыкту́рных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

стрыку́чы

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стрыку́чы	стрыку́чая	стрыку́чае	стрыку́чыя
Р.	стрыку́чага	стрыку́чай стрыку́чае	стрыку́чага	стрыку́чых
Д.	стрыку́чаму	стрыку́чай	стрыку́чаму	стрыку́чым
В.	стрыку́чы (неадуш.) стрыку́чага (адуш.)	стрыку́чую	стрыку́чае	стрыку́чыя (неадуш.) стрыку́чых (адуш.)
Т.	стрыку́чым	стрыку́чай стрыку́чаю	стрыку́чым	стрыку́чымі
М.	стрыку́чым	стрыку́чай	стрыку́чым	стрыку́чых

Крыніцы: piskunou2012.

стрыкцы́йны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стрыкцы́йны	стрыкцы́йная	стрыкцы́йнае	стрыкцы́йныя
Р.	стрыкцы́йнага	стрыкцы́йнай стрыкцы́йнае	стрыкцы́йнага	стрыкцы́йных
Д.	стрыкцы́йнаму	стрыкцы́йнай	стрыкцы́йнаму	стрыкцы́йным
В.	стрыкцы́йны (неадуш.) стрыкцы́йнага (адуш.)	стрыкцы́йную	стрыкцы́йнае	стрыкцы́йныя (неадуш.) стрыкцы́йных (адуш.)
Т.	стрыкцы́йным	стрыкцы́йнай стрыкцы́йнаю	стрыкцы́йным	стрыкцы́йнымі
М.	стрыкцы́йным	стрыкцы́йнай	стрыкцы́йным	стрыкцы́йных

Крыніцы: piskunou2012.

стры́м

‘ад стрымаць’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

	адз.
Н.	стры́м
Р.	стры́му

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

стрыма́льны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	стрыма́льны	стрыма́льная	стрыма́льнае	стрыма́льныя
Р.	стрыма́льнага	стрыма́льнай стрыма́льнае	стрыма́льнага	стрыма́льных
Д.	стрыма́льнаму	стрыма́льнай	стрыма́льнаму	стрыма́льным
В.	стрыма́льны (неадуш.) стрыма́льнага (адуш.)	стрыма́льную	стрыма́льнае	стрыма́льныя (неадуш.) стрыма́льных (адуш.)
Т.	стрыма́льным	стрыма́льнай стрыма́льнаю	стрыма́льным	стрыма́льнымі
М.	стрыма́льным	стрыма́льнай	стрыма́льным	стрыма́льных

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

стры́мана

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
стры́мана	стры́маней	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

стры́манасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

стрыма́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Verbum