стрыво́жыць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
стрыво́жу |
стрыво́жым |
| 2-я ас. |
стрыво́жыш |
стрыво́жыце |
| 3-я ас. |
стрыво́жыць |
стрыво́жаць |
| Прошлы час |
| м. |
стрыво́жыў |
стрыво́жылі |
| ж. |
стрыво́жыла |
| н. |
стрыво́жыла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
стрыво́ж |
стрыво́жце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
стрыво́жыўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Стры́гава
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Стры́гава |
| Р. |
Стры́гава |
| Д. |
Стры́гаву |
| В. |
Стры́гава |
| Т. |
Стры́гавам |
| М. |
Стры́гаве |
стрыгава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
стрыгава́нне |
| Р. |
стрыгава́ння |
| Д. |
стрыгава́нню |
| В. |
стрыгава́нне |
| Т. |
стрыгава́ннем |
| М. |
стрыгава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
стрыга́ла
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стрыга́ла |
стрыга́лы |
| Р. |
стрыга́лы |
стрыга́л |
| Д. |
стрыга́лу |
стрыга́лам |
| В. |
стрыга́лу |
стрыга́л |
| Т. |
стрыга́лам |
стрыга́ламі |
| М. |
стрыга́ле |
стрыга́лах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012.
стрыга́ль
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стрыга́ль |
стрыгалі́ |
| Р. |
стрыгаля́ |
стрыгалёў |
| Д. |
стрыгалю́ |
стрыгаля́м |
| В. |
стрыгаля́ |
стрыгалёў |
| Т. |
стрыгалём |
стрыгаля́мі |
| М. |
стрыгалю́ |
стрыгаля́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стрыга́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
стрыга́льны |
стрыга́льная |
стрыга́льнае |
стрыга́льныя |
| Р. |
стрыга́льнага |
стрыга́льнай стрыга́льнае |
стрыга́льнага |
стрыга́льных |
| Д. |
стрыга́льнаму |
стрыга́льнай |
стрыга́льнаму |
стрыга́льным |
| В. |
стрыга́льны (неадуш.) стрыга́льнага (адуш.) |
стрыга́льную |
стрыга́льнае |
стрыга́льныя (неадуш.) стрыга́льных (адуш.) |
| Т. |
стрыга́льным |
стрыга́льнай стрыга́льнаю |
стрыга́льным |
стрыга́льнымі |
| М. |
стрыга́льным |
стрыга́льнай |
стрыга́льным |
стрыга́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стрыга́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стрыга́льшчык |
стрыга́льшчыкі |
| Р. |
стрыга́льшчыка |
стрыга́льшчыкаў |
| Д. |
стрыга́льшчыку |
стрыга́льшчыкам |
| В. |
стрыга́льшчыка |
стрыга́льшчыкаў |
| Т. |
стрыга́льшчыкам |
стрыга́льшчыкамі |
| М. |
стрыга́льшчыку |
стрыга́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
стрыга́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
стрыга́льшчыца |
стрыга́льшчыцы |
| Р. |
стрыга́льшчыцы |
стрыга́льшчыц |
| Д. |
стрыга́льшчыцы |
стрыга́льшчыцам |
| В. |
стрыга́льшчыцу |
стрыга́льшчыц |
| Т. |
стрыга́льшчыцай стрыга́льшчыцаю |
стрыга́льшчыцамі |
| М. |
стрыга́льшчыцы |
стрыга́льшчыцах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Стрыга́нец
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
Стрыга́нец |
| Р. |
Стрыга́нца |
| Д. |
Стрыга́нцу |
| В. |
Стрыга́нец |
| Т. |
Стрыга́нцам |
| М. |
Стрыга́нцы |
стрыгану́ць
‘укалоць намёкам (без прамога дапаўнення): стрыгануць вачамі на каго-небудзь; стрыгануць вушамі’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
стрыгану́ |
стрыганё́м |
| 2-я ас. |
стрыгане́ш |
стрыганяце́ |
| 3-я ас. |
стрыгане́ |
стрыгану́ць |
| Прошлы час |
| м. |
стрыгану́ў |
стрыгану́лі |
| ж. |
стрыгану́ла |
| н. |
стрыгану́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
стрыгані́ |
стрыгані́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
стрыгану́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.