Есьманы́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Есьманы́ | |
| Есьмано́ў | |
| Есьмана́м | |
| Есьманы́ | |
| Есьмана́мі | |
| Есьмана́х |
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
СкарачэнніЕсяно́вікі
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Есяно́вікі | |
| Есяно́вікаў | |
| Есяно́вікам | |
| Есяно́вікі | |
| Есяно́вікамі | |
| Есяно́віках |
еўге́ніка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| еўге́ніка | |
| еўге́нікі | |
| еўге́ніцы | |
| еўге́ніку | |
| еўге́нікай еўге́нікаю |
|
| еўге́ніцы |
Крыніцы:
еўгені́ст
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| еўгені́ст | еўгені́сты | |
| еўгені́ста | еўгені́стаў | |
| еўгені́сту | еўгені́стам | |
| еўгені́ста | еўгені́стаў | |
| еўгені́стам | еўгені́стамі | |
| еўгені́сце | еўгені́стах |
Крыніцы:
еўгені́чны
прыметнік, адносны
| еўгені́чны | еўгені́чная | еўгені́чнае | еўгені́чныя | |
| еўгені́чнага | еўгені́чнай еўгені́чнае |
еўгені́чнага | еўгені́чных | |
| еўгені́чнаму | еўгені́чнай | еўгені́чнаму | еўгені́чным | |
| еўгені́чны ( еўгені́чнага ( |
еўгені́чную | еўгені́чнае | еўгені́чныя ( еўгені́чных ( |
|
| еўгені́чным | еўгені́чнай еўгені́чнаю |
еўгені́чным | еўгені́чнымі | |
| еўгені́чным | еўгені́чнай | еўгені́чным | еўгені́чных | |
Крыніцы:
Еўдакі́м
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Еўдакі́м | Еўдакі́мы | |
| Еўдакі́ма | Еўдакі́маў | |
| Еўдакі́му | Еўдакі́мам | |
| Еўдакі́ма | Еўдакі́маў | |
| Еўдакі́мам | Еўдакі́мамі | |
| Еўдакі́ме | Еўдакі́мах |
Еўдакі́мавічы
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Еўдакі́мавічы | |
| Еўдакі́мавіч Еўдакі́мавічаў |
|
| Еўдакі́мавічам | |
| Еўдакі́мавічы | |
| Еўдакі́мавічамі | |
| Еўдакі́мавічах |
Еўдакі́я
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Еўдакі́я | Еўдакі́і | |
| Еўдакі́і | Еўдакі́й | |
| Еўдакі́і | Еўдакі́ям | |
| Еўдакі́ю | Еўдакі́й | |
| Еўдакі́яй Еўдакі́яю |
Еўдакі́ямі | |
| Еўдакі́і | Еўдакі́ях |
Еўклі́д
назоўнік, уласны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Еўклі́д | |
| Еўклі́да | |
| Еўклі́ду | |
| Еўклі́да | |
| Еўклі́дам | |
| Еўклі́дзе |
Еўлахі́
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы
| Еўлахі́ | |
| Еўлахо́ў | |
| Еўлаха́м | |
| Еўлахі́ | |
| Еўлаха́мі | |
| Еўлаха́х |