Сто́ўпішча
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Сто́ўпішча | |
| Сто́ўпішча | |
| Сто́ўпішчу | |
| Сто́ўпішча | |
| Сто́ўпішчам | |
| Сто́ўпішчы |
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнністо́ўплены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| сто́ўплены | сто́ўпленая | сто́ўпленае | сто́ўпленыя | |
| сто́ўпленага | сто́ўпленай сто́ўпленае |
сто́ўпленага | сто́ўпленых | |
| сто́ўпленаму | сто́ўпленай | сто́ўпленаму | сто́ўпленым | |
| сто́ўплены ( сто́ўпленага ( |
сто́ўпленую | сто́ўпленае | сто́ўпленыя ( сто́ўпленых ( |
|
| сто́ўпленым | сто́ўпленай сто́ўпленаю |
сто́ўпленым | сто́ўпленымі | |
| сто́ўпленым | сто́ўпленай | сто́ўпленым | сто́ўпленых | |
Крыніцы:
сто́ўпліваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| сто́ўпліваю | сто́ўпліваем | |
| сто́ўпліваеш | сто́ўпліваеце | |
| сто́ўплівае | сто́ўпліваюць | |
| Прошлы час | ||
| сто́ўпліваў | сто́ўплівалі | |
| сто́ўплівала | ||
| сто́ўплівала | ||
| Загадны лад | ||
| сто́ўплівай | сто́ўплівайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| сто́ўпліваючы | ||
Крыніцы:
сто́ўпнік
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сто́ўпнік | сто́ўпнікі | |
| сто́ўпніка | сто́ўпнікаў | |
| сто́ўпніку | сто́ўпнікам | |
| сто́ўпніка | сто́ўпнікаў | |
| сто́ўпнікам | сто́ўпнікамі | |
| сто́ўпніку | сто́ўпніках |
Крыніцы:
Сто́ўпня
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| Сто́ўпня | |
| Сто́ўпні | |
| Сто́ўпні | |
| Сто́ўпню | |
| Сто́ўпняй Сто́ўпняю |
|
| Сто́ўпні |
сто́ўхванне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| сто́ўхванне | |
| сто́ўхвання | |
| сто́ўхванню | |
| сто́ўхванне | |
| сто́ўхваннем | |
| сто́ўхванні |
Крыніцы:
сто́ўчаны
прыметнік, адносны
| сто́ўчаны | сто́ўчаная | сто́ўчанае | сто́ўчаныя | |
| сто́ўчанага | сто́ўчанай сто́ўчанае |
сто́ўчанага | сто́ўчаных | |
| сто́ўчанаму | сто́ўчанай | сто́ўчанаму | сто́ўчаным | |
| сто́ўчаны ( сто́ўчанага ( |
сто́ўчаную | сто́ўчанае | сто́ўчаныя ( сто́ўчаных ( |
|
| сто́ўчаным | сто́ўчанай сто́ўчанаю |
сто́ўчаным | сто́ўчанымі | |
| сто́ўчаным | сто́ўчанай | сто́ўчаным | сто́ўчаных | |
Крыніцы:
сто́ўчаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| сто́ўчаны | сто́ўчаная | сто́ўчанае | сто́ўчаныя | |
| сто́ўчанага | сто́ўчанай сто́ўчанае |
сто́ўчанага | сто́ўчаных | |
| сто́ўчанаму | сто́ўчанай | сто́ўчанаму | сто́ўчаным | |
| сто́ўчаны ( сто́ўчанага ( |
сто́ўчаную | сто́ўчанае | сто́ўчаныя ( сто́ўчаных ( |
|
| сто́ўчаным | сто́ўчанай сто́ўчанаю |
сто́ўчаным | сто́ўчанымі | |
| сто́ўчаным | сто́ўчанай | сто́ўчаным | сто́ўчаных | |
Кароткая форма: сто́ўчана.
Крыніцы:
сто́ўчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сто́ўчык | сто́ўчыкі | |
| сто́ўчыка | сто́ўчыкаў | |
| сто́ўчыку | сто́ўчыкам | |
| сто́ўчык | сто́ўчыкі | |
| сто́ўчыкам | сто́ўчыкамі | |
| сто́ўчыку | сто́ўчыках |
Крыніцы:
Сто́цберг
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Сто́цберг | |
| Сто́цберга | |
| Сто́цбергу | |
| Сто́цберг | |
| Сто́цбергам | |
| Сто́цбергу |