старцо́ваны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
| старцо́ваны | старцо́ваная | старцо́ванае | старцо́ваныя | |
| старцо́ванага | старцо́ванай | старцо́ванага | старцо́ваных | |
| старцо́ванаму | старцо́ванай | старцо́ванаму | старцо́ваным | |
| старцо́ваны | старцо́ваную | старцо́ванае | старцо́ваныя старцо́ваных |
|
| старцо́ваным | старцо́ванай старцо́ванаю |
старцо́ваным | старцо́ванымі | |
| старцо́ваным | старцо́ванай | старцо́ваным | старцо́ваных | |
Кароткая форма: старцо́вана.
Крыніцы:
старцо́ўка
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
| старцо́ўка | старцо́ўкі | |
| старцо́ўкі | старцо́вак | |
| старцо́ўцы | старцо́ўкам | |
| старцо́ўку | старцо́вак | |
| старцо́ўкай старцо́ўкаю |
старцо́ўкамі | |
| старцо́ўцы | старцо́ўках |
Крыніцы:
старцо́ўскі
прыметнік, адносны
| старцо́ўскі | старцо́ўская | старцо́ўскае | старцо́ўскія | |
| старцо́ўскага | старцо́ўскай старцо́ўскае |
старцо́ўскага | старцо́ўскіх | |
| старцо́ўскаму | старцо́ўскай | старцо́ўскаму | старцо́ўскім | |
| старцо́ўскі ( старцо́ўскага ( |
старцо́ўскую | старцо́ўскае | старцо́ўскія ( старцо́ўскіх ( |
|
| старцо́ўскім | старцо́ўскай старцо́ўскаю |
старцо́ўскім | старцо́ўскімі | |
| старцо́ўскім | старцо́ўскай | старцо́ўскім | старцо́ўскіх | |
Крыніцы:
Ста́рч
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| Ста́рч | |
| Ста́рча | |
| Ста́рчу | |
| Ста́рч | |
| Ста́рчам | |
| Ста́рчы |
старчава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| старчава́нне | |
| старчава́ння | |
| старчава́нню | |
| старчава́нне | |
| старчава́ннем | |
| старчава́нні |
Крыніцы:
старчава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| старчу́ю | старчу́ем | |
| старчу́еш | старчу́еце | |
| старчу́е | старчу́юць | |
| Прошлы час | ||
| старчава́ў | старчава́лі | |
| старчава́ла | ||
| старчава́ла | ||
| Загадны лад | ||
| старчу́й | старчу́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| старчу́ючы | ||
Крыніцы:
старча́к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| старча́к | старчакі́ | |
| старчака́ | старчако́ў | |
| старчаку́ | старчака́м | |
| старча́к | старчакі́ | |
| старчако́м | старчака́мі | |
| старчаку́ | старчака́х |
Крыніцы:
старчака́
прыслоўе
| старчака́ | - | - |
Крыніцы:
старчакава́ты
прыметнік, якасны
| старчакава́ты | старчакава́тая | старчакава́тае | старчакава́тыя | |
| старчакава́тага | старчакава́тай старчакава́тае |
старчакава́тага | старчакава́тых | |
| старчакава́таму | старчакава́тай | старчакава́таму | старчакава́тым | |
| старчакава́ты ( старчакава́тага ( |
старчакава́тую | старчакава́тае | старчакава́тыя ( старчакава́тых ( |
|
| старчакава́тым | старчакава́тай старчакава́таю |
старчакава́тым | старчакава́тымі | |
| старчакава́тым | старчакава́тай | старчакава́тым | старчакава́тых | |
Крыніцы:
старчако́ва
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| старчако́ва | - | - |