Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Старо́бін

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

старо́бінскі

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старо́бінскі	старо́бінская	старо́бінскае	старо́бінскія
Р.	старо́бінскага	старо́бінскай старо́бінскае	старо́бінскага	старо́бінскіх
Д.	старо́бінскаму	старо́бінскай	старо́бінскаму	старо́бінскім
В.	старо́бінскі (неадуш.) старо́бінскага (адуш.)	старо́бінскую	старо́бінскае	старо́бінскія (неадуш.) старо́бінскіх (адуш.)
Т.	старо́бінскім	старо́бінскай старо́бінскаю	старо́бінскім	старо́бінскімі
М.	старо́бінскім	старо́бінскай	старо́бінскім	старо́бінскіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

старо́е

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, sbm2012.

старо́жа

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

старо́жа

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
старо́жа	-	-

старо́жка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

старо́жка

прыслоўе

станоўч.	выш.	найвыш.
старо́жка	-	-

Крыніцы: piskunou2012.

старо́жкі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	старо́жкі	старо́жкая	старо́жкае	старо́жкія
Р.	старо́жкага	старо́жкай старо́жкае	старо́жкага	старо́жкіх
Д.	старо́жкаму	старо́жкай	старо́жкаму	старо́жкім
В.	старо́жкі (неадуш.) старо́жкага (адуш.)	старо́жкую	старо́жкае	старо́жкія (неадуш.) старо́жкіх (адуш.)
Т.	старо́жкім	старо́жкай старо́жкаю	старо́жкім	старо́жкімі
М.	старо́жкім	старо́жкай	старо́жкім	старо́жкіх

Крыніцы: piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Старо́жышча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

старо́начка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum