Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

ста́н

‘лагер, месца стаянкі; машына ці сістэма машын для апрацоўкі металу’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ста́н ста́ны
Р. ста́на ста́наў
Д. ста́ну ста́нам
В. ста́н ста́ны
Т. ста́нам ста́намі
М. ста́не ста́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ста́н

‘тулава, фігура; ліф; становішча; войска, адзін з ваюючых бакоў; катэгорыя дзеяслова’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ста́н ста́ны
Р. ста́ну ста́наў
Д. ста́ну ста́нам
В. ста́н ста́ны
Т. ста́нам ста́намі
М. ста́не ста́нах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ста́н

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ста́н
Р. Ста́на
Д. Ста́ну
В. Ста́н
Т. Ста́нам
М. Ста́не

станавіта

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
станавіта станавіцей -

Крыніцы: piskunou2012.

станаві́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. станаві́тасць
Р. станаві́тасці
Д. станаві́тасці
В. станаві́тасць
Т. станаві́тасцю
М. станаві́тасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

станаві́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. станаві́ты станаві́тая станаві́тае станаві́тыя
Р. станаві́тага станаві́тай
станаві́тае
станаві́тага станаві́тых
Д. станаві́таму станаві́тай станаві́таму станаві́тым
В. станаві́ты (неадуш.)
станаві́тага (адуш.)
станаві́тую станаві́тае станаві́тыя (неадуш.)
станаві́тых (адуш.)
Т. станаві́тым станаві́тай
станаві́таю
станаві́тым станаві́тымі
М. станаві́тым станаві́тай станаві́тым станаві́тых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

станаві́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. станаўлю́ся стано́вімся
2-я ас. стано́вішся стано́віцеся
3-я ас. стано́віцца стано́вяцца
Прошлы час
м. станаві́ўся станаві́ліся
ж. станаві́лася
н. станаві́лася
Загадны лад
2-я ас. станаві́ся станаві́цеся
Дзеепрыслоўе
цяп. час стано́вячыся

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

станаві́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. станаўлю́ стано́вім
2-я ас. стано́віш стано́віце
3-я ас. стано́віць стано́вяць
Прошлы час
м. станаві́ў станаві́лі
ж. станаві́ла
н. станаві́ла
Загадны лад
2-я ас. станаві́ станаві́це
Дзеепрыслоўе
цяп. час стано́вячы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

станаві́шча

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. станаві́шча станаві́шчы
Р. станаві́шча станаві́шч
станаві́шчаў
Д. станаві́шчу станаві́шчам
В. станаві́шча станаві́шчы
Т. станаві́шчам станаві́шчамі
М. станаві́шчы станаві́шчах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Станаві́шча

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Станаві́шча
Р. Станаві́шча
Д. Станаві́шчу
В. Станаві́шча
Т. Станаві́шчам
М. Станаві́шчы