сталя́р
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сталя́р | сталяры́ | |
| сталяра́ | сталяро́ў | |
| сталяру́ | сталяра́м | |
| сталяра́ | сталяро́ў | |
| сталяро́м | сталяра́мі | |
| сталяру́ | сталяра́х |
Крыніцы:
Verbum
анлайнавы слоўнікГраматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Скарачэнністалярава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| сталярава́нне | |
| сталярава́ння | |
| сталярава́нню | |
| сталярава́нне | |
| сталярава́ннем | |
| сталярава́нні |
Крыніцы:
сталярава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| сталяру́ю | сталяру́ем | |
| сталяру́еш | сталяру́еце | |
| сталяру́е | сталяру́юць | |
| Прошлы час | ||
| сталярава́ў | сталярава́лі | |
| сталярава́ла | ||
| сталярава́ла | ||
| Загадны лад | ||
| сталяру́й | сталяру́йце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| сталяру́ючы | ||
Крыніцы:
сталя́рка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сталя́рка | |
| сталя́ркі | |
| сталя́рцы | |
| сталя́рку | |
| сталя́ркай сталя́ркаю |
|
| сталя́рцы |
Крыніцы:
сталя́рна-цясля́рскі
прыметнік, адносны
| сталя́рна-цясля́рскі | сталя́рна-цясля́рская | сталя́рна-цясля́рскае | сталя́рна-цясля́рскія | |
| сталя́рна-цясля́рскага | сталя́рна-цясля́рскай сталя́рна-цясля́рскае |
сталя́рна-цясля́рскага | сталя́рна-цясля́рскіх | |
| сталя́рна-цясля́рскаму | сталя́рна-цясля́рскай | сталя́рна-цясля́рскаму | сталя́рна-цясля́рскім | |
| сталя́рна-цясля́рскі ( сталя́рна-цясля́рскага ( |
сталя́рна-цясля́рскую | сталя́рна-цясля́рскае | сталя́рна-цясля́рскія ( сталя́рна-цясля́рскіх ( |
|
| сталя́рна-цясля́рскім | сталя́рна-цясля́рскай сталя́рна-цясля́рскаю |
сталя́рна-цясля́рскім | сталя́рна-цясля́рскімі | |
| сталя́рна-цясля́рскім | сталя́рна-цясля́рскай | сталя́рна-цясля́рскім | сталя́рна-цясля́рскіх | |
Крыніцы:
сталя́рнічанне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| сталя́рнічанне | |
| сталя́рнічання | |
| сталя́рнічанню | |
| сталя́рнічанне | |
| сталя́рнічаннем | |
| сталя́рнічанні |
Крыніцы:
сталя́рнічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час | ||
|---|---|---|
| сталя́рнічаю | сталя́рнічаем | |
| сталя́рнічаеш | сталя́рнічаеце | |
| сталя́рнічае | сталя́рнічаюць | |
| Прошлы час | ||
| сталя́рнічаў | сталя́рнічалі | |
| сталя́рнічала | ||
| сталя́рнічала | ||
| Загадны лад | ||
| сталя́рнічай | сталя́рнічайце | |
| Дзеепрыслоўе | ||
| сталя́рнічаючы | ||
Крыніцы:
сталя́рны
прыметнік, адносны
| сталя́рны | сталя́рная | сталя́рнае | сталя́рныя | |
| сталя́рнага | сталя́рнай сталя́рнае |
сталя́рнага | сталя́рных | |
| сталя́рнаму | сталя́рнай | сталя́рнаму | сталя́рным | |
| сталя́рны ( сталя́рнага ( |
сталя́рную | сталя́рнае | сталя́рныя ( сталя́рных ( |
|
| сталя́рным | сталя́рнай сталя́рнаю |
сталя́рным | сталя́рнымі | |
| сталя́рным | сталя́рнай | сталя́рным | сталя́рных | |
Крыніцы:
сталя́рня
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
| сталя́рня | сталя́рні | |
| сталя́рні | сталя́рань сталя́рняў |
|
| сталя́рні | сталя́рням | |
| сталя́рню | сталя́рні | |
| сталя́рняй сталя́рняю |
сталя́рнямі | |
| сталя́рні | сталя́рнях |
Крыніцы:
Сталяро́ва
назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| Сталяро́ва | |
| Сталяро́ва | |
| Сталяро́ву | |
| Сталяро́ва | |
| Сталяро́вам | |
| Сталяро́ве |