спатыка́ць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спатыка́ю |
спатыка́ем |
| 2-я ас. |
спатыка́еш |
спатыка́еце |
| 3-я ас. |
спатыка́е |
спатыка́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спатыка́ў |
спатыка́лі |
| ж. |
спатыка́ла |
| н. |
спатыка́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спатыка́й |
спатыка́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спатыка́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спатыка́ч
‘настойка’
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спатыка́ч |
| Р. |
спатыкачу́ |
| Д. |
спатыкачу́ |
| В. |
спатыка́ч |
| Т. |
спатыкачо́м |
| М. |
спатыкачы́ |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спатыкне́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спатыкне́нне |
| Р. |
спатыкне́ння |
| Д. |
спатыкне́нню |
| В. |
спатыкне́нне |
| Т. |
спатыкне́ннем |
| М. |
спатыкне́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.
спатыкну́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спатыкну́ся |
спатыкнё́мся |
| 2-я ас. |
спатыкне́шся |
спатыкняце́ся |
| 3-я ас. |
спатыкне́цца |
спатыкну́цца |
| Прошлы час |
| м. |
спатыкну́ўся |
спатыкну́ліся |
| ж. |
спатыкну́лася |
| н. |
спатыкну́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спатыкні́ся |
спатыкні́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спатыкну́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спаты́чка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спаты́чка |
спаты́чкі |
| Р. |
спаты́чкі |
спаты́чак |
| Д. |
спаты́чцы |
спаты́чкам |
| В. |
спаты́чку |
спаты́чкі |
| Т. |
спаты́чкай спаты́чкаю |
спаты́чкамі |
| М. |
спаты́чцы |
спаты́чках |
Крыніцы:
piskunou2012.
спаўдня́
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спаўдня́ |
- |
- |
Крыніцы:
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
спаўза́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спаўза́нне |
| Р. |
спаўза́ння |
| Д. |
спаўза́нню |
| В. |
спаўза́нне |
| Т. |
спаўза́ннем |
| М. |
спаўза́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спаўза́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
спаўза́емся |
| 2-я ас. |
- |
спаўза́ецеся |
| 3-я ас. |
спаўза́ецца |
спаўза́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
спаўза́ўся |
спаўза́ліся |
| ж. |
спаўза́лася |
| н. |
спаўза́лася |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спаўза́ючыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спаўза́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спаўза́ю |
спаўза́ем |
| 2-я ас. |
спаўза́еш |
спаўза́еце |
| 3-я ас. |
спаўза́е |
спаўза́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спаўза́ў |
спаўза́лі |
| ж. |
спаўза́ла |
| н. |
спаўза́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спаўза́й |
спаўза́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спаўза́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.