спа́лены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спа́лены |
спа́леная |
спа́ленае |
спа́леныя |
| Р. |
спа́ленага |
спа́ленай спа́ленае |
спа́ленага |
спа́леных |
| Д. |
спа́ленаму |
спа́ленай |
спа́ленаму |
спа́леным |
| В. |
спа́лены (неадуш.) спа́ленага (адуш.) |
спа́леную |
спа́ленае |
спа́леныя (неадуш.) спа́леных (адуш.) |
| Т. |
спа́леным |
спа́ленай спа́ленаю |
спа́леным |
спа́ленымі |
| М. |
спа́леным |
спа́ленай |
спа́леным |
спа́леных |
Кароткая форма: спа́лена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спалітызава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спалітызава́ны |
спалітызава́ная |
спалітызава́нае |
спалітызава́ныя |
| Р. |
спалітызава́нага |
спалітызава́най спалітызава́нае |
спалітызава́нага |
спалітызава́ных |
| Д. |
спалітызава́наму |
спалітызава́най |
спалітызава́наму |
спалітызава́ным |
| В. |
спалітызава́ны (неадуш.) спалітызава́нага (адуш.) |
спалітызава́ную |
спалітызава́нае |
спалітызава́ныя (неадуш.) спалітызава́ных (адуш.) |
| Т. |
спалітызава́ным |
спалітызава́най спалітызава́наю |
спалітызава́ным |
спалітызава́нымі |
| М. |
спалітызава́ным |
спалітызава́най |
спалітызава́ным |
спалітызава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
спалітызава́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спалітызу́ю |
спалітызу́ем |
| 2-я ас. |
спалітызу́еш |
спалітызу́еце |
| 3-я ас. |
спалітызу́е |
спалітызу́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спалітызава́ў |
спалітызава́лі |
| ж. |
спалітызава́ла |
| н. |
спалітызава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спалітызу́й |
спалітызу́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спалітызава́ўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спалітыкава́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спалітыку́ю |
спалітыку́ем |
| 2-я ас. |
спалітыку́еш |
спалітыку́еце |
| 3-я ас. |
спалітыку́е |
спалітыку́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спалітыкава́ў |
спалітыкава́лі |
| ж. |
спалітыкава́ла |
| н. |
спалітыкава́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спалітыку́й |
спалітыку́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спалітыку́ючы |
Крыніцы:
piskunou2012.
спалі́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спалю́ся |
спа́лімся |
| 2-я ас. |
спа́лішся |
спа́ліцеся |
| 3-я ас. |
спа́ліцца |
спа́ляцца |
| Прошлы час |
| м. |
спалі́ўся |
спалі́ліся |
| ж. |
спалі́лася |
| н. |
спалі́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спалі́ся |
спалі́цеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спалі́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спалі́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спалю́ |
спа́лім |
| 2-я ас. |
спа́ліш |
спа́ліце |
| 3-я ас. |
спа́ліць |
спа́ляць |
| Прошлы час |
| м. |
спалі́ў |
спалі́лі |
| ж. |
спалі́ла |
| н. |
спалі́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спалі́ |
спалі́це |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спалі́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спалкава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
спалкава́нне |
спалкава́нні |
| Р. |
спалкава́ння |
спалкава́нняў |
| Д. |
спалкава́нню |
спалкава́нням |
| В. |
спалкава́нне |
спалкава́нні |
| Т. |
спалкава́ннем |
спалкава́ннямі |
| М. |
спалкава́нні |
спалкава́ннях |
Крыніцы:
piskunou2012.
спало́мнічаць
‘спаломнічаць у Рым’
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спало́мнічаю |
спало́мнічаем |
| 2-я ас. |
спало́мнічаеш |
спало́мнічаеце |
| 3-я ас. |
спало́мнічае |
спало́мнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
спало́мнічаў |
спало́мнічалі |
| ж. |
спало́мнічала |
| н. |
спало́мнічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спало́мнічай |
спало́мнічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спало́мнічаўшы |
Крыніцы:
piskunou2012.