спалкава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| спалкава́нне | спалкава́нні | |
| спалкава́ння | спалкава́нняў | |
| спалкава́нню | спалкава́нням | |
| спалкава́нне | спалкава́нні | |
| спалкава́ннем | спалкава́ннямі | |
| спалкава́нні | спалкава́ннях |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)