Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

ваўчая́гада

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ваўчая́гада ваўчая́гады
Р. ваўчая́гады ваўчая́гад
Д. ваўчая́гадзе ваўчая́гадам
В. ваўчая́гаду ваўчая́гады
Т. ваўчая́гадай
ваўчая́гадаю		 ваўчая́гадамі
М. ваўчая́гадзе ваўчая́гадах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

ваўчкі́

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. ваўчкі́
Р. ваўчко́ў
Д. ваўчка́м
В. ваўчкі́
Т. ваўчка́мі
М. ваўчка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ваўчкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ваўчкі́
Р. Ваўчко́ў
Д. Ваўчка́м
В. Ваўчкі́
Т. Ваўчка́мі
М. Ваўчка́х

ваўчко́вы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ваўчко́вы ваўчко́вая ваўчко́вае ваўчко́выя
Р. ваўчко́вага ваўчко́вай
ваўчко́вае		 ваўчко́вага ваўчко́вых
Д. ваўчко́ваму ваўчко́вай ваўчко́ваму ваўчко́вым
В. ваўчко́вы
ваўчко́вага		 ваўчко́вую ваўчко́вае ваўчко́выя
ваўчко́вых
Т. ваўчко́вым ваўчко́вай
ваўчко́ваю		 ваўчко́вым ваўчко́вымі
М. ваўчко́вым ваўчко́вай ваўчко́вым ваўчко́вых

Крыніцы: tsblm1996.

ваўчко́м

‘вельмі хутка, як ваўчок (круціцца, вярцецца)’

прыслоўе, утворана ад назоўніка

станоўч. выш. найвыш.
ваўчко́м - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

ваўчко́м

‘непрыязна (глядзець)’

прыслоўе, утворана ад назоўніка

станоўч. выш. найвыш.
ваўчко́м - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012.

Ваўчо́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Ваўчо́
Р. Ваўча́
Д. Ваўчу́
В. Ваўчо́
Т. Ваўчо́м
М. Ваўчы́

ваўчо́к

‘памянш. да воўк’

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ваўчо́к ваўчкі́
Р. ваўчка́ ваўчко́ў
Д. ваўчку́ ваўчка́м
В. ваўчка́ ваўчко́ў
Т. ваўчко́м ваўчка́мі
М. ваўчку́ ваўчка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ваўчо́к

‘цацка’

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. ваўчо́к ваўчкі́
Р. ваўчка́ ваўчко́ў
Д. ваўчку́ ваўчка́м
В. ваўчо́к ваўчкі́
Т. ваўчко́м ваўчка́мі
М. ваўчку́ ваўчка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ваўчу́га

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ваўчу́га ваўчу́гі
Р. ваўчу́гі ваўчу́гаў
ваўчу́г
Д. ваўчу́гу ваўчу́гам
В. ваўчу́гу ваўчу́гаў
ваўчу́г
Т. ваўчу́гам ваўчу́гамі
М. ваўчу́гу ваўчу́гах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.