скара́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скара́ны |
скара́ная |
скара́нае |
скара́ныя |
| Р. |
скара́нага |
скара́най скара́нае |
скара́нага |
скара́ных |
| Д. |
скара́наму |
скара́най |
скара́наму |
скара́ным |
| В. |
скара́ны (неадуш.) скара́нага (адуш.) |
скара́ную |
скара́нае |
скара́ныя (неадуш.) скара́ных (адуш.) |
| Т. |
скара́ным |
скара́най скара́наю |
скара́ным |
скара́нымі |
| М. |
скара́ным |
скара́най |
скара́ным |
скара́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
скара́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скара́ны |
скара́ная |
скара́нае |
скара́ныя |
| Р. |
скара́нага |
скара́най скара́нае |
скара́нага |
скара́ных |
| Д. |
скара́наму |
скара́най |
скара́наму |
скара́ным |
| В. |
скара́ны (неадуш.) скара́нага (адуш.) |
скара́ную |
скара́нае |
скара́ныя (неадуш.) скара́ных (адуш.) |
| Т. |
скара́ным |
скара́най скара́наю |
скара́ным |
скара́нымі |
| М. |
скара́ным |
скара́най |
скара́ным |
скара́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
скарапі́сец
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скарапі́сец |
скарапі́сцы |
| Р. |
скарапі́сца |
скарапі́сцаў |
| Д. |
скарапі́сцу |
скарапі́сцам |
| В. |
скарапі́сца |
скарапі́сцаў |
| Т. |
скарапі́сцам |
скарапі́сцамі |
| М. |
скарапі́сцу |
скарапі́сцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
скарапі́сны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скарапі́сны |
скарапі́сная |
скарапі́снае |
скарапі́сныя |
| Р. |
скарапі́снага |
скарапі́снай скарапі́снае |
скарапі́снага |
скарапі́сных |
| Д. |
скарапі́снаму |
скарапі́снай |
скарапі́снаму |
скарапі́сным |
| В. |
скарапі́сны (неадуш.) скарапі́снага (адуш.) |
скарапі́сную |
скарапі́снае |
скарапі́сныя (неадуш.) скарапі́сных (адуш.) |
| Т. |
скарапі́сным |
скарапі́снай скарапі́снаю |
скарапі́сным |
скарапі́снымі |
| М. |
скарапі́сным |
скарапі́снай |
скарапі́сным |
скарапі́сных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скарапло́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
скарапло́днасць |
| Р. |
скарапло́днасці |
| Д. |
скарапло́днасці |
| В. |
скарапло́днасць |
| Т. |
скарапло́днасцю |
| М. |
скарапло́днасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
скарапло́дны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скарапло́дны |
скарапло́дная |
скарапло́днае |
скарапло́дныя |
| Р. |
скарапло́днага |
скарапло́днай скарапло́днае |
скарапло́днага |
скарапло́дных |
| Д. |
скарапло́днаму |
скарапло́днай |
скарапло́днаму |
скарапло́дным |
| В. |
скарапло́дны (неадуш.) скарапло́днага (адуш.) |
скарапло́дную |
скарапло́днае |
скарапло́дныя (неадуш.) скарапло́дных (адуш.) |
| Т. |
скарапло́дным |
скарапло́днай скарапло́днаю |
скарапло́дным |
скарапло́днымі |
| М. |
скарапло́дным |
скарапло́днай |
скарапло́дным |
скарапло́дных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsbm1984.
скарасні́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скарасні́к |
скараснікі́ |
| Р. |
скарасніка́ |
скарасніко́ў |
| Д. |
скарасніку́ |
скарасніка́м |
| В. |
скарасніка́ |
скарасніко́ў |
| Т. |
скарасніко́м |
скарасніка́мі |
| М. |
скарасніку́ |
скарасніка́х |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
скарасні́ца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
скарасні́ца |
скарасні́цы |
| Р. |
скарасні́цы |
скарасні́ц |
| Д. |
скарасні́цы |
скарасні́цам |
| В. |
скарасні́цу |
скарасні́ц |
| Т. |
скарасні́цай скарасні́цаю |
скарасні́цамі |
| М. |
скарасні́цы |
скарасні́цах |
Крыніцы:
nazounik2008,
sbm2012,
tsbm1984.
скарасны́
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
скарасны́ |
скарасна́я |
скарасно́е |
скарасны́я |
| Р. |
скарасно́га |
скарасно́й скарасно́е |
скарасно́га |
скарасны́х |
| Д. |
скарасно́му |
скарасно́й |
скарасно́му |
скарасны́м |
| В. |
скарасны́ (неадуш.) |
скарасну́ю |
скарасно́е |
скарасны́я (неадуш.) |
| Т. |
скарасны́м |
скарасно́й скарасно́ю |
скарасны́м |
скарасны́мі |
| М. |
скарасны́м |
скарасно́й |
скарасны́м |
скарасны́х |
Крыніцы:
krapivabr2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
скараспе́ласць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
скараспе́ласць |
| Р. |
скараспе́ласці |
| Д. |
скараспе́ласці |
| В. |
скараспе́ласць |
| Т. |
скараспе́ласцю |
| М. |
скараспе́ласці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.