Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя

скарадня́нскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скарадня́нскі скарадня́нская скарадня́нскае скарадня́нскія
Р. скарадня́нскага скарадня́нскай
скарадня́нскае		 скарадня́нскага скарадня́нскіх
Д. скарадня́нскаму скарадня́нскай скарадня́нскаму скарадня́нскім
В. скарадня́нскі (неадуш.)
скарадня́нскага (адуш.)		 скарадня́нскую скарадня́нскае скарадня́нскія (неадуш.)
скарадня́нскіх (адуш.)
Т. скарадня́нскім скарадня́нскай
скарадня́нскаю		 скарадня́нскім скарадня́нскімі
М. скарадня́нскім скарадня́нскай скарадня́нскім скарадня́нскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Скарады́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Скарады́
Р. Скарадо́ў
Д. Скарада́м
В. Скарады́
Т. Скарада́мі
М. Скарада́х

скарады́т

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. скарады́т
Р. скарады́ту
Д. скарады́ту
В. скарады́т
Т. скарады́там
М. скарады́це

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

скаралё́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. скаралё́тка скаралё́ткі
Р. скаралё́ткі скаралё́так
Д. скаралё́тцы скаралё́ткам
В. скаралё́тку скаралё́так
Т. скаралё́ткай
скаралё́ткаю		 скаралё́ткамі
М. скаралё́тцы скаралё́тках

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

скарамнава́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скарамнава́ты скарамнава́тая скарамнава́тае скарамнава́тыя
Р. скарамнава́тага скарамнава́тай
скарамнава́тае		 скарамнава́тага скарамнава́тых
Д. скарамнава́таму скарамнава́тай скарамнава́таму скарамнава́тым
В. скарамнава́ты (неадуш.)
скарамнава́тага (адуш.)		 скарамнава́тую скарамнава́тае скарамнава́тыя (неадуш.)
скарамнава́тых (адуш.)
Т. скарамнава́тым скарамнава́тай
скарамнава́таю		 скарамнава́тым скарамнава́тымі
М. скарамнава́тым скарамнава́тай скарамнава́тым скарамнава́тых

Крыніцы: piskunou2012.

скарамо́ўка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. скарамо́ўка скарамо́ўкі
Р. скарамо́ўкі скарамо́вак
Д. скарамо́ўцы скарамо́ўкам
В. скарамо́ўку скарамо́ўкі
Т. скарамо́ўкай
скарамо́ўкаю		 скарамо́ўкамі
М. скарамо́ўцы скарамо́ўках

Крыніцы: piskunou2012.

скарамо́ўна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
скарамо́ўна - -

Крыніцы: piskunou2012.

скарамя́ціна

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. скарамя́ціна
Р. скарамя́ціны
Д. скарамя́ціне
В. скарамя́ціну
Т. скарамя́цінай
скарамя́цінаю
М. скарамя́ціне

Крыніцы: piskunou2012.

скара́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. скара́нне скара́нні
Р. скара́ння скара́нняў
Д. скара́нню скара́нням
В. скара́нне скара́нні
Т. скара́ннем скара́ннямі
М. скара́нні скара́ннях

Крыніцы: piskunou2012.

скара́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. скара́ны скара́ная скара́нае скара́ныя
Р. скара́нага скара́най
скара́нае		 скара́нага скара́ных
Д. скара́наму скара́най скара́наму скара́ным
В. скара́ны (неадуш.)
скара́нага (адуш.)		 скара́ную скара́нае скара́ныя (неадуш.)
скара́ных (адуш.)
Т. скара́ным скара́най
скара́наю		 скара́ным скара́нымі
М. скара́ным скара́най скара́ным скара́ных

Крыніцы: piskunou2012.