Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
аеёіклмнортуыэюя’

ваўначо́ска

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ваўначо́ска ваўначо́скі
Р. ваўначо́скі ваўначо́сак
Д. ваўначо́сцы ваўначо́скам
В. ваўначо́ску ваўначо́скі
Т. ваўначо́скай
ваўначо́скаю		 ваўначо́скамі
М. ваўначо́сцы ваўначо́сках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Ваўне́нкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Ваўне́нкі
Р. Ваўне́нак
Ваўне́нкаў
Д. Ваўне́нкам
В. Ваўне́нкі
Т. Ваўне́нкамі
М. Ваўне́нках

ваўні́стасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. ваўні́стасць
Р. ваўні́стасці
Д. ваўні́стасці
В. ваўні́стасць
Т. ваўні́стасцю
М. ваўні́стасці

Крыніцы: nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

ваўні́сты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ваўні́сты ваўні́стая ваўні́стае ваўні́стыя
Р. ваўні́стага ваўні́стай
ваўні́стае		 ваўні́стага ваўні́стых
Д. ваўні́стаму ваўні́стай ваўні́стаму ваўні́стым
В. ваўні́сты (неадуш.)
ваўні́стага (адуш.)		 ваўні́стую ваўні́стае ваўні́стыя (неадуш.)
ваўні́стых (адуш.)
Т. ваўні́стым ваўні́стай
ваўні́стаю		 ваўні́стым ваўні́стымі
М. ваўні́стым ваўні́стай ваўні́стым ваўні́стых

Крыніцы: piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

ваўня́начка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ваўня́начка ваўня́начкі
Р. ваўня́начкі ваўня́начак
Д. ваўня́начцы ваўня́начкам
В. ваўня́начку ваўня́начкі
Т. ваўня́начкай
ваўня́начкаю		 ваўня́начкамі
М. ваўня́начцы ваўня́начках

Крыніцы: piskunou2012.

ваўня́нка

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ваўня́нка ваўня́нкі
Р. ваўня́нкі ваўня́нак
Д. ваўня́нцы ваўня́нкам
В. ваўня́нку ваўня́нкі
Т. ваўня́нкай
ваўня́нкаю		 ваўня́нкамі
М. ваўня́нцы ваўня́нках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ваўня́ны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ваўня́ны ваўня́ная ваўня́нае ваўня́ныя
Р. ваўня́нага ваўня́най
ваўня́нае		 ваўня́нага ваўня́ных
Д. ваўня́наму ваўня́най ваўня́наму ваўня́ным
В. ваўня́ны (неадуш.)
ваўня́нага (адуш.)		 ваўня́ную ваўня́нае ваўня́ныя (неадуш.)
ваўня́ных (адуш.)
Т. ваўня́ным ваўня́най
ваўня́наю		 ваўня́ным ваўня́нымі
М. ваўня́ным ваўня́най ваўня́ным ваўня́ных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

ваўрэ́лы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. ваўрэ́лы ваўрэ́лая ваўрэ́лае ваўрэ́лыя
Р. ваўрэ́лага ваўрэ́лай
ваўрэ́лае		 ваўрэ́лага ваўрэ́лых
Д. ваўрэ́ламу ваўрэ́лай ваўрэ́ламу ваўрэ́лым
В. ваўрэ́лы (неадуш.)
ваўрэ́лага (адуш.)		 ваўрэ́лую ваўрэ́лае ваўрэ́лыя (неадуш.)
ваўрэ́лых (адуш.)
Т. ваўрэ́лым ваўрэ́лай
ваўрэ́лаю		 ваўрэ́лым ваўрэ́лымі
М. ваўрэ́лым ваўрэ́лай ваўрэ́лым ваўрэ́лых

Крыніцы: piskunou2012.

ваўрэ́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. ваўрэ́ю ваўрэ́ем
2-я ас. ваўрэ́еш ваўрэ́еце
3-я ас. ваўрэ́е ваўрэ́юць
Прошлы час
м. ваўрэ́ў ваўрэ́лі
ж. ваўрэ́ла
н. ваўрэ́ла
Загадны лад
2-я ас. ваўрэ́й ваўрэ́йце
Дзеепрыслоўе
прош. час ваўрэ́ўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Ваўча́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Ваўча́
Р. Ваўчы́
Д. Ваўчы́
В. Ваўчу́
Т. Ваўчо́й
Ваўчо́ю
М. Ваўчы́