ваўначо́ска

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. ваўначо́ска ваўначо́скі
Р. ваўначо́скі ваўначо́сак
Д. ваўначо́сцы ваўначо́скам
В. ваўначо́ску ваўначо́скі
Т. ваўначо́скай
ваўначо́скаю		 ваўначо́скамі
М. ваўначо́сцы ваўначо́сках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)