самаўпра́ўца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самаўпра́ўца |
самаўпра́ўцы |
| Р. |
самаўпра́ўцы |
самаўпра́ўцаў |
| Д. |
самаўпра́ўцу |
самаўпра́ўцам |
| В. |
самаўпра́ўцу |
самаўпра́ўцаў |
| Т. |
самаўпра́ўцам |
самаўпра́ўцамі |
| М. |
самаўпра́ўцу |
самаўпра́ўцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
самаўпэ́ўнена
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| самаўпэ́ўнена |
самаўпэ́ўненей |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
самаўпэ́ўненасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаўпэ́ўненасць |
| Р. |
самаўпэ́ўненасці |
| Д. |
самаўпэ́ўненасці |
| В. |
самаўпэ́ўненасць |
| Т. |
самаўпэ́ўненасцю |
| М. |
самаўпэ́ўненасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаўпэ́ўнены
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самаўпэ́ўнены |
самаўпэ́ўненая |
самаўпэ́ўненае |
самаўпэ́ўненыя |
| Р. |
самаўпэ́ўненага |
самаўпэ́ўненай самаўпэ́ўненае |
самаўпэ́ўненага |
самаўпэ́ўненых |
| Д. |
самаўпэ́ўненаму |
самаўпэ́ўненай |
самаўпэ́ўненаму |
самаўпэ́ўненым |
| В. |
самаўпэ́ўнены (неадуш.) самаўпэ́ўненага (адуш.) |
самаўпэ́ўненую |
самаўпэ́ўненае |
самаўпэ́ўненыя (неадуш.) самаўпэ́ўненых (адуш.) |
| Т. |
самаўпэ́ўненым |
самаўпэ́ўненай самаўпэ́ўненаю |
самаўпэ́ўненым |
самаўпэ́ўненымі |
| М. |
самаўпэ́ўненым |
самаўпэ́ўненай |
самаўпэ́ўненым |
самаўпэ́ўненых |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самаўра́д
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самаўра́д |
самаўра́ды |
| Р. |
самаўра́ду |
самаўра́даў |
| Д. |
самаўра́ду |
самаўра́дам |
| В. |
самаўра́д |
самаўра́ды |
| Т. |
самаўра́дам |
самаўра́дамі |
| М. |
самаўра́дзе |
самаўра́дах |
Крыніцы:
piskunou2012.
самаўсведамле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самаўсведамле́нне |
| Р. |
самаўсведамле́ння |
| Д. |
самаўсведамле́нню |
| В. |
самаўсведамле́нне |
| Т. |
самаўсведамле́ннем |
| М. |
самаўсведамле́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
самаўсведамля́цца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
самаўсведамля́юся |
самаўсведамля́емся |
| 2-я ас. |
самаўсведамля́ешся |
самаўсведамля́ецеся |
| 3-я ас. |
самаўсведамля́ецца |
самаўсведамля́юцца |
| Прошлы час |
| м. |
самаўсведамля́ўся |
самаўсведамля́ліся |
| ж. |
самаўсведамля́лася |
| н. |
самаўсведамля́лася |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
самаўсведамля́йся |
самаўсведамля́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
самаўсведамля́ючыся |
Крыніцы:
piskunou2012.