Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

сарма́йт

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сарма́йт сарма́йты
Р. сарма́йту сарма́йтаў
Д. сарма́йту сарма́йтам
В. сарма́йт сарма́йты
Т. сарма́йтам сарма́йтамі
М. сарма́йце сарма́йтах

Крыніцы: piskunou2012.

сарма́т

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сарма́т сарма́ты
Р. сарма́та сарма́таў
Д. сарма́ту сарма́там
В. сарма́та сарма́таў
Т. сарма́там сарма́тамі
М. сарма́це сарма́тах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, sbm2012, tsbm1984.

сарма́тка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. сарма́тка сарма́ткі
Р. сарма́ткі сарма́так
Д. сарма́тцы сарма́ткам
В. сарма́тку сарма́так
Т. сарма́ткай
сарма́ткаю
сарма́ткамі
М. сарма́тцы сарма́тках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012.

Са́рмацк

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз.
Н. Са́рмацк
Р. Са́рмацка
Д. Са́рмацку
В. Са́рмацк
Т. Са́рмацкам
М. Са́рмацку

сарма́цкі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сарма́цкі сарма́цкая сарма́цкае сарма́цкія
Р. сарма́цкага сарма́цкай
сарма́цкае
сарма́цкага сарма́цкіх
Д. сарма́цкаму сарма́цкай сарма́цкаму сарма́цкім
В. сарма́цкі (неадуш.)
сарма́цкага (адуш.)
сарма́цкую сарма́цкае сарма́цкія (неадуш.)
сарма́цкіх (адуш.)
Т. сарма́цкім сарма́цкай
сарма́цкаю
сарма́цкім сарма́цкімі
М. сарма́цкім сарма́цкай сарма́цкім сарма́цкіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

са́рна

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. са́рна са́рны
Р. са́рны са́рн
са́рнаў
Д. са́рне са́рнам
В. са́рну са́рн
са́рнаў
Т. са́рнай
са́рнаю
са́рнамі
М. са́рне са́рнах

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сарнабы́к

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сарнабы́к сарнабыкі́
Р. сарнабыка́ сарнабыко́ў
Д. сарнабыку́ сарнабыка́м
В. сарнабыка́ сарнабыко́ў
Т. сарнабыко́м сарнабыка́мі
М. сарнабыку́ сарнабыка́х

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Сарнапо́лле

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Сарнапо́лле
Р. Сарнапо́лля
Д. Сарнапо́ллю
В. Сарнапо́лле
Т. Сарнапо́ллем
М. Сарнапо́ллі

Сарна́цкае

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
н.
Н. Сарна́цкае
Р. Сарна́цкага
Д. Сарна́цкаму
В. Сарна́цкае
Т. Сарна́цкім
М. Сарна́цкім

сарня́чы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сарня́чы сарня́чая сарня́чае сарня́чыя
Р. сарня́чага сарня́чай
сарня́чае
сарня́чага сарня́чых
Д. сарня́чаму сарня́чай сарня́чаму сарня́чым
В. сарня́чы (неадуш.)
сарня́чага (адуш.)
сарня́чую сарня́чае сарня́чыя (неадуш.)
сарня́чых (адуш.)
Т. сарня́чым сарня́чай
сарня́чаю
сарня́чым сарня́чымі
М. сарня́чым сарня́чай сарня́чым сарня́чых

Крыніцы: piskunou2012.