сарнабы́к
назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
| сарнабы́к | сарнабыкі́ | |
| сарнабыка́ | сарнабыко́ў | |
| сарнабыку́ | сарнабыка́м | |
| сарнабыка́ | сарнабыко́ў | |
| сарнабыко́м | сарнабыка́мі | |
| сарнабыку́ | сарнабыка́х |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)