інструмента́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
інструмента́льны |
інструмента́льная |
інструмента́льнае |
інструмента́льныя |
| Р. |
інструмента́льнага |
інструмента́льнай
інструмента́льнае |
інструмента́льнага |
інструмента́льных |
| Д. |
інструмента́льнаму |
інструмента́льнай |
інструмента́льнаму |
інструмента́льным |
| В. |
інструмента́льны (неадуш.)
інструмента́льнага (адуш.) |
інструмента́льную |
інструмента́льнае |
інструмента́льныя (неадуш.)
інструмента́льных (адуш.) |
| Т. |
інструмента́льным |
інструмента́льнай
інструмента́льнаю |
інструмента́льным |
інструмента́льнымі |
| М. |
інструмента́льным |
інструмента́льнай |
інструмента́льным |
інструмента́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інструмента́льшчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інструмента́льшчык |
інструмента́льшчыкі |
| Р. |
інструмента́льшчыка |
інструмента́льшчыкаў |
| Д. |
інструмента́льшчыку |
інструмента́льшчыкам |
| В. |
інструмента́льшчыка |
інструмента́льшчыкаў |
| Т. |
інструмента́льшчыкам |
інструмента́льшчыкамі |
| М. |
інструмента́льшчыку |
інструмента́льшчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інструмента́льшчыца
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інструмента́льшчыца |
інструмента́льшчыцы |
| Р. |
інструмента́льшчыцы |
інструмента́льшчыц |
| Д. |
інструмента́льшчыцы |
інструмента́льшчыцам |
| В. |
інструмента́льшчыцу |
інструмента́льшчыц |
| Т. |
інструмента́льшчыцай
інструмента́льшчыцаю |
інструмента́льшчыцамі |
| М. |
інструмента́льшчыцы |
інструмента́льшчыцах |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996.
інструмента́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інструмента́р |
інструмента́ры |
| Р. |
інструмента́ру |
інструмента́раў |
| Д. |
інструмента́ру |
інструмента́рам |
| В. |
інструмента́р |
інструмента́ры |
| Т. |
інструмента́рам |
інструмента́рамі |
| М. |
інструмента́ры |
інструмента́рах |
Крыніцы:
piskunou2012.
інструмента́рый
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
інструмента́рый |
| Р. |
інструмента́рыю |
| Д. |
інструмента́рыю |
| В. |
інструмента́рый |
| Т. |
інструмента́рыем |
| М. |
інструмента́рыі |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інструменто́ўка
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
| Н. |
інструменто́ўка |
| Р. |
інструменто́ўкі |
| Д. |
інструменто́ўцы |
| В. |
інструменто́ўку |
| Т. |
інструменто́ўкай
інструменто́ўкаю |
| М. |
інструменто́ўцы |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інстыля́цыя
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інстыля́цыя |
інстыля́цыі |
| Р. |
інстыля́цыі |
інстыля́цый |
| Д. |
інстыля́цыі |
інстыля́цыям |
| В. |
інстыля́цыю |
інстыля́цыі |
| Т. |
інстыля́цыяй
інстыля́цыяю |
інстыля́цыямі |
| М. |
інстыля́цыі |
інстыля́цыях |
Крыніцы:
piskunou2012.
інсты́нкт
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
інсты́нкт |
інсты́нкты |
| Р. |
інсты́нкту |
інсты́нктаў |
| Д. |
інсты́нкту |
інсты́нктам |
| В. |
інсты́нкт |
інсты́нкты |
| Т. |
інсты́нктам |
інсты́нктамі |
| М. |
інсты́нкце |
інсты́нктах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
інстынкты́ўна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| інстынкты́ўна |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
інстынкты́ўнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
інстынкты́ўнасць |
| Р. |
інстынкты́ўнасці |
| Д. |
інстынкты́ўнасці |
| В. |
інстынкты́ўнасць |
| Т. |
інстынкты́ўнасцю |
| М. |
інстынкты́ўнасці |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.