самабы́тны
прыметнік, якасны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самабы́тны |
самабы́тная |
самабы́тнае |
самабы́тныя |
| Р. |
самабы́тнага |
самабы́тнай самабы́тнае |
самабы́тнага |
самабы́тных |
| Д. |
самабы́тнаму |
самабы́тнай |
самабы́тнаму |
самабы́тным |
| В. |
самабы́тны (неадуш.) самабы́тнага (адуш.) |
самабы́тную |
самабы́тнае |
самабы́тныя (неадуш.) самабы́тных (адуш.) |
| Т. |
самабы́тным |
самабы́тнай самабы́тнаю |
самабы́тным |
самабы́тнымі |
| М. |
самабы́тным |
самабы́тнай |
самабы́тным |
самабы́тных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самабяспло́днасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самабяспло́днасць |
| Р. |
самабяспло́днасці |
| Д. |
самабяспло́днасці |
| В. |
самабяспло́днасць |
| Т. |
самабяспло́днасцю |
| М. |
самабяспло́днасці |
Крыніцы:
piskunou2012.
самавало́данне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
самавало́данне |
| Р. |
самавало́дання |
| Д. |
самавало́данню |
| В. |
самавало́данне |
| Т. |
самавало́даннем |
| М. |
самавало́данні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самава́р
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самава́р |
самава́ры |
| Р. |
самава́ра |
самава́раў |
| Д. |
самава́ру |
самава́рам |
| В. |
самава́р |
самава́ры |
| Т. |
самава́рам |
самава́рамі |
| М. |
самава́ры |
самава́рах |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самава́рнічаць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
самава́рнічаю |
самава́рнічаем |
| 2-я ас. |
самава́рнічаеш |
самава́рнічаеце |
| 3-я ас. |
самава́рнічае |
самава́рнічаюць |
| Прошлы час |
| м. |
самава́рнічаў |
самава́рнічалі |
| ж. |
самава́рнічала |
| н. |
самава́рнічала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
самава́рнічай |
самава́рнічайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
самава́рнічаючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
самава́рны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
самава́рны |
самава́рная |
самава́рнае |
самава́рныя |
| Р. |
самава́рнага |
самава́рнай самава́рнае |
самава́рнага |
самава́рных |
| Д. |
самава́рнаму |
самава́рнай |
самава́рнаму |
самава́рным |
| В. |
самава́рны (неадуш.) самава́рнага (адуш.) |
самава́рную |
самава́рнае |
самава́рныя (неадуш.) самава́рных (адуш.) |
| Т. |
самава́рным |
самава́рнай самава́рнаю |
самава́рным |
самава́рнымі |
| М. |
самава́рным |
самава́рнай |
самава́рным |
самава́рных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самава́рчык
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самава́рчык |
самава́рчыкі |
| Р. |
самава́рчыка |
самава́рчыкаў |
| Д. |
самава́рчыку |
самава́рчыкам |
| В. |
самава́рчык |
самава́рчыкі |
| Т. |
самава́рчыкам |
самава́рчыкамі |
| М. |
самава́рчыку |
самава́рчыках |
Крыніцы:
piskunou2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
самава́ршчык
назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
самава́ршчык |
самава́ршчыкі |
| Р. |
самава́ршчыка |
самава́ршчыкаў |
| Д. |
самава́ршчыку |
самава́ршчыкам |
| В. |
самава́ршчыка |
самава́ршчыкаў |
| Т. |
самава́ршчыкам |
самава́ршчыкамі |
| М. |
самава́ршчыку |
самава́ршчыках |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012.