самавало́данне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
| самавало́данне | |
| самавало́дання | |
| самавало́данню | |
| самавало́данне | |
| самавало́даннем | |
| самавало́данні |
Крыніцы:
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)