патура́льніцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
патура́льніцкі |
патура́льніцкая |
патура́льніцкае |
патура́льніцкія |
| Р. |
патура́льніцкага |
патура́льніцкай
патура́льніцкае |
патура́льніцкага |
патура́льніцкіх |
| Д. |
патура́льніцкаму |
патура́льніцкай |
патура́льніцкаму |
патура́льніцкім |
| В. |
патура́льніцкі (неадуш.)
патура́льніцкага (адуш.) |
патура́льніцкую |
патура́льніцкае |
патура́льніцкія (неадуш.)
патура́льніцкіх (адуш.) |
| Т. |
патура́льніцкім |
патура́льніцкай
патура́льніцкаю |
патура́льніцкім |
патура́льніцкімі |
| М. |
патура́льніцкім |
патура́льніцкай |
патура́льніцкім |
патура́льніцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012.
патура́льніцтва
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
патура́льніцтва |
| Р. |
патура́льніцтва |
| Д. |
патура́льніцтву |
| В. |
патура́льніцтва |
| Т. |
патура́льніцтвам |
| М. |
патура́льніцтве |
Крыніцы:
piskunou2012.
патура́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
патура́нне |
| Р. |
патура́ння |
| Д. |
патура́нню |
| В. |
патура́нне |
| Т. |
патура́ннем |
| М. |
патура́нні |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
пату́раны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пату́раны |
пату́раная |
пату́ранае |
пату́раныя |
| Р. |
пату́ранага |
пату́ранай
пату́ранае |
пату́ранага |
пату́раных |
| Д. |
пату́ранаму |
пату́ранай |
пату́ранаму |
пату́раным |
| В. |
пату́раны
пату́ранага |
пату́раную |
пату́ранае |
пату́раныя
пату́раных |
| Т. |
пату́раным |
пату́ранай
пату́ранаю |
пату́раным |
пату́ранымі |
| М. |
пату́раным |
пату́ранай |
пату́раным |
пату́раных |
Кароткая форма: пату́рана.
Крыніцы:
dzsl2007.
патура́ць
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
патура́ю |
патура́ем |
| 2-я ас. |
патура́еш |
патура́еце |
| 3-я ас. |
патура́е |
патура́юць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
патура́ў |
патура́лі |
| ж. |
патура́ла |
| н. |
патура́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
патура́й |
патура́йце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| цяп. час |
патура́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
патурбава́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
| Н. |
патурбава́нне |
| Р. |
патурбава́ння |
| Д. |
патурбава́нню |
| В. |
патурбава́нне |
| Т. |
патурбава́ннем |
| М. |
патурбава́нні |
Крыніцы:
piskunou2012.
патурбава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
патурбава́ны |
патурбава́ная |
патурбава́нае |
патурбава́ныя |
| Р. |
патурбава́нага |
патурбава́най
патурбава́нае |
патурбава́нага |
патурбава́ных |
| Д. |
патурбава́наму |
патурбава́най |
патурбава́наму |
патурбава́ным |
| В. |
патурбава́ны (неадуш.)
патурбава́нага (адуш.) |
патурбава́ную |
патурбава́нае |
патурбава́ныя (неадуш.)
патурбава́ных (адуш.) |
| Т. |
патурбава́ным |
патурбава́най
патурбава́наю |
патурбава́ным |
патурбава́нымі |
| М. |
патурбава́ным |
патурбава́най |
патурбава́ным |
патурбава́ных |
Кароткая форма: патурбава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
патурбава́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
патурбу́юся |
патурбу́емся |
| 2-я ас. |
патурбу́ешся |
патурбу́ецеся |
| 3-я ас. |
патурбу́ецца |
патурбу́юцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
патурбава́ўся |
патурбава́ліся |
| ж. |
патурбава́лася |
| н. |
патурбава́лася |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
патурбу́йся |
патурбу́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
патурбава́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.