Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні

патро́паць

‘пабрыкаць; пабіць, пакалашмаціць каго-небудзь’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. патро́паю патро́паем
2-я ас. патро́паеш патро́паеце
3-я ас. патро́пае патро́паюць
Прошлы час
м. патро́паў патро́палі
ж. патро́пала
н. патро́пала
Загадны лад
2-я ас. патро́пай патро́пайце
Дзеепрыслоўе
прош. час патро́паўшы

Крыніцы: piskunou2012.

патро́хі

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
патро́хі - -

Крыніцы: piskunou2012, tsbm1984.

патро́ху

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
патро́ху - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

патро́шаны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. патро́шаны патро́шаная патро́шанае патро́шаныя
Р. патро́шанага патро́шанай
патро́шанае
патро́шанага патро́шаных
Д. патро́шанаму патро́шанай патро́шанаму патро́шаным
В. патро́шаны (неадуш.)
патро́шанага (адуш.)
патро́шаную патро́шанае патро́шаныя (неадуш.)
патро́шаных (адуш.)
Т. патро́шаным патро́шанай
патро́шанаю
патро́шаным патро́шанымі
М. патро́шаным патро́шанай патро́шаным патро́шаных

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

патро́шаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. патро́шаны патро́шаная патро́шанае патро́шаныя
Р. патро́шанага патро́шанай
патро́шанае
патро́шанага патро́шаных
Д. патро́шанаму патро́шанай патро́шанаму патро́шаным
В. патро́шаны (неадуш.)
патро́шанага (адуш.)
патро́шаную патро́шанае патро́шаныя (неадуш.)
патро́шаных (адуш.)
Т. патро́шаным патро́шанай
патро́шанаю
патро́шаным патро́шанымі
М. патро́шаным патро́шанай патро́шаным патро́шаных

Кароткая форма: патро́шана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

патро́шкі

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
патро́шкі - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, tsbm1984.

патро́шку

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
патро́шку - -

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsbm1984.

па́трубак

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. па́трубак па́трубкі
Р. па́трубка па́трубкаў
Д. па́трубку па́трубкам
В. па́трубак па́трубкі
Т. па́трубкам па́трубкамі
М. па́трубку па́трубках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

патрубі́ць

дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. патрублю́ патру́бім
2-я ас. патру́біш патру́біце
3-я ас. патру́біць патру́бяць
Прошлы час
м. патрубі́ў патрубі́лі
ж. патрубі́ла
н. патрубі́ла
Загадны лад
2-я ас. патрубі́ патрубі́це
Дзеепрыслоўе
прош. час патрубі́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

па́трубкавы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. па́трубкавы па́трубкавая па́трубкавае па́трубкавыя
Р. па́трубкавага па́трубкавай
па́трубкавае
па́трубкавага па́трубкавых
Д. па́трубкаваму па́трубкавай па́трубкаваму па́трубкавым
В. па́трубкавы па́трубкавую па́трубкавае па́трубкавыя
Т. па́трубкавым па́трубкавай
па́трубкаваю
па́трубкавым па́трубкавымі
М. па́трубкавым па́трубкавай па́трубкавым па́трубкавых

Крыніцы: tsblm1996.