Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

нячу́ткасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

нячу́ткі

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нячу́ткі	нячу́ткая	нячу́ткае	нячу́ткія
Р.	нячу́ткага	нячу́ткай нячу́ткае	нячу́ткага	нячу́ткіх
Д.	нячу́ткаму	нячу́ткай	нячу́ткаму	нячу́ткім
В.	нячу́ткі (неадуш.) нячу́ткага (адуш.)	нячу́ткую	нячу́ткае	нячу́ткія (неадуш.) нячу́ткіх (адуш.)
Т.	нячу́ткім	нячу́ткай нячу́ткаю	нячу́ткім	нячу́ткімі
М.	нячу́ткім	нячу́ткай	нячу́ткім	нячу́ткіх

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012.

нячу́тна

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч.	выш.	найвыш.
нячу́тна	-	-

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012.

нячу́тнасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012, tsblm1996.

нячу́тны

прыметнік, якасны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	нячу́тны	нячу́тная	нячу́тнае	нячу́тныя
Р.	нячу́тнага	нячу́тнай нячу́тнае	нячу́тнага	нячу́тных
Д.	нячу́тнаму	нячу́тнай	нячу́тнаму	нячу́тным
В.	нячу́тны (неадуш.) нячу́тнага (адуш.)	нячу́тную	нячу́тнае	нячу́тныя (неадуш.) нячу́тных (адуш.)
Т.	нячу́тным	нячу́тнай нячу́тнаю	нячу́тным	нячу́тнымі
М.	нячу́тным	нячу́тнай	нячу́тным	нячу́тных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

нячу́ты

прыметнік, якасны

Крыніцы: piskunou2012.

нячу́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, незакончанае трыванне

Крыніцы: piskunou2012.

Няччо́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

нячы́віць

‘быць у стане беспамяцтва, непрытомнасці, траціць пільнасць’

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Крыніцы: piskunou2012.

нячы́ннасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

Крыніцы: piskunou2012.

Verbum