спрада́дзены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
спрада́дзены |
спрада́дзеная |
спрада́дзенае |
спрада́дзеныя |
| Р. |
спрада́дзенага |
спрада́дзенай спрада́дзенае |
спрада́дзенага |
спрада́дзеных |
| Д. |
спрада́дзенаму |
спрада́дзенай |
спрада́дзенаму |
спрада́дзеным |
| В. |
спрада́дзены (неадуш.) спрада́дзенага (адуш.) |
спрада́дзеную |
спрада́дзенае |
спрада́дзеныя (неадуш.) спрада́дзеных (адуш.) |
| Т. |
спрада́дзеным |
спрада́дзенай спрада́дзенаю |
спрада́дзеным |
спрада́дзенымі |
| М. |
спрада́дзеным |
спрада́дзенай |
спрада́дзеным |
спрада́дзеных |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012.
спрада́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрада́мся |
спрададзі́мся |
| 2-я ас. |
спрадасі́ся |
спрадасце́ся |
| 3-я ас. |
спрада́сца |
спрададу́цца |
| Прошлы час |
| м. |
спрада́ўся |
спрадалі́ся |
| ж. |
спрадала́ся |
| н. |
спрадало́ся |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрада́йся |
спрада́йцеся |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрада́ўшыся |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
спрада́ць
‘да спрасці’
дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрада́ю |
спрада́ем |
| 2-я ас. |
спрада́еш |
спрада́еце |
| 3-я ас. |
спрада́е |
спрада́юць |
| Прошлы час |
| м. |
спрада́ў |
спрада́лі |
| ж. |
спрада́ла |
| н. |
спрада́ла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрада́й |
спрада́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спрада́ючы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрада́ць
‘да прадаць’
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спрада́м |
спрададзі́м |
| 2-я ас. |
спрадасі́ |
спрадасце́ |
| 3-я ас. |
спрада́сць |
спрададу́ць |
| Прошлы час |
| м. |
спрада́ў |
спрадалі́ |
| ж. |
спрадала́ |
| н. |
спрадало́ |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спрада́й |
спрада́йце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
спрада́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спра́дваць
дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
спра́дваю |
спра́дваем |
| 2-я ас. |
спра́дваеш |
спра́дваеце |
| 3-я ас. |
спра́двае |
спра́дваюць |
| Прошлы час |
| м. |
спра́дваў |
спра́двалі |
| ж. |
спра́двала |
| н. |
спра́двала |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
спра́двай |
спра́двайце |
| Дзеепрыслоўе |
| цяп. час |
спра́дваючы |
Крыніцы:
krapivabr2012.
спрадве́ку
прыслоўе
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спрадве́ку |
- |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрадве́чна
прыслоўе, утворана ад прыметніка
| станоўч. |
выш. |
найвыш. |
| спрадве́чна |
спрадве́чней |
- |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
спрадве́чнасць
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне
|
адз. |
| Н. |
спрадве́чнасць |
| Р. |
спрадве́чнасці |
| Д. |
спрадве́чнасці |
| В. |
спрадве́чнасць |
| Т. |
спрадве́чнасцю |
| М. |
спрадве́чнасці |
Крыніцы:
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.