Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сцясня́цца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. сцясня́ецца сцясня́юцца
Прошлы час
м. сцясня́ўся сцясня́ліся
ж. сцясня́лася
н. сцясня́лася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

сцясня́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. сцясня́ю сцясня́ем
2-я ас. сцясня́еш сцясня́еце
3-я ас. сцясня́е сцясня́юць
Прошлы час
м. сцясня́ў сцясня́лі
ж. сцясня́ла
н. сцясня́ла
Загадны лад
2-я ас. сцясня́й сцясня́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час сцясня́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

сця́та

прыслоўе, утворана ад прыметніка

станоўч. выш. найвыш.
сця́та - -

Крыніцы: piskunou2012.

сця́тасць

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 3 скланенне

адз.
Н. сця́тасць
Р. сця́тасці
Д. сця́тасці
В. сця́тасць
Т. сця́тасцю
М. сця́тасці

Крыніцы: piskunou2012.

Сцятко́ўшчына

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Сцятко́ўшчына
Р. Сцятко́ўшчыны
Д. Сцятко́ўшчыне
В. Сцятко́ўшчыну
Т. Сцятко́ўшчынай
Сцятко́ўшчынаю
М. Сцятко́ўшчыне

сця́ты

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сця́ты сця́тая сця́тае сця́тыя
Р. сця́тага сця́тай
сця́тае		 сця́тага сця́тых
Д. сця́таму сця́тай сця́таму сця́тым
В. сця́ты (неадуш.)
сця́тага (адуш.)		 сця́тую сця́тае сця́тыя (неадуш.)
сця́тых (адуш.)
Т. сця́тым сця́тай
сця́таю		 сця́тым сця́тымі
М. сця́тым сця́тай сця́тым сця́тых

Крыніцы: piskunou2012.

сця́ты

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сця́ты сця́тая сця́тае сця́тыя
Р. сця́тага сця́тай
сця́тае		 сця́тага сця́тых
Д. сця́таму сця́тай сця́таму сця́тым
В. сця́ты (неадуш.)
сця́тага (адуш.)		 сця́тую сця́тае сця́тыя (неадуш.)
сця́тых (адуш.)
Т. сця́тым сця́тай
сця́таю		 сця́тым сця́тымі
М. сця́тым сця́тай сця́тым сця́тых

Крыніцы: piskunou2012.

сця́ты

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сця́ты сця́тая сця́тае сця́тыя
Р. сця́тага сця́тай
сця́тае		 сця́тага сця́тых
Д. сця́таму сця́тай сця́таму сця́тым
В. сця́ты (неадуш.)
сця́тага (адуш.)		 сця́тую сця́тае сця́тыя (неадуш.)
сця́тых (адуш.)
Т. сця́тым сця́тай
сця́таю		 сця́тым сця́тымі
М. сця́тым сця́тай сця́тым сця́тых

Кароткая форма: сця́та.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Сцяфа́нава

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Сцяфа́нава
Р. Сцяфа́нава
Д. Сцяфа́наву
В. Сцяфа́нава
Т. Сцяфа́навам
М. Сцяфа́наве

Сцяцкі́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сцяцкі́
Р. Сцяцко́ў
Д. Сцяцка́м
В. Сцяцкі́
Т. Сцяцка́мі
М. Сцяцка́х