Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Скарачэнні
абвгдеёжзійклмнопрстуфхцчшэюя
авеёіклмнопрстуфхцчшыьэюя

сцяпа́нкаўскі

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сцяпа́нкаўскі сцяпа́нкаўская сцяпа́нкаўскае сцяпа́нкаўскія
Р. сцяпа́нкаўскага сцяпа́нкаўскай
сцяпа́нкаўскае		 сцяпа́нкаўскага сцяпа́нкаўскіх
Д. сцяпа́нкаўскаму сцяпа́нкаўскай сцяпа́нкаўскаму сцяпа́нкаўскім
В. сцяпа́нкаўскі (неадуш.)
сцяпа́нкаўскага (адуш.)		 сцяпа́нкаўскую сцяпа́нкаўскае сцяпа́нкаўскія (неадуш.)
сцяпа́нкаўскіх (адуш.)
Т. сцяпа́нкаўскім сцяпа́нкаўскай
сцяпа́нкаўскаю		 сцяпа́нкаўскім сцяпа́нкаўскімі
М. сцяпа́нкаўскім сцяпа́нкаўскай сцяпа́нкаўскім сцяпа́нкаўскіх

Крыніцы: piskunou2012.

Сцяпа́нкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сцяпа́нкі
Р. Сцяпа́нак
Сцяпа́нкаў
Д. Сцяпа́нкам
В. Сцяпа́нкі
Т. Сцяпа́нкамі
М. Сцяпа́нках

Сцяпко́ва

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. Сцяпко́ва
Р. Сцяпко́ва
Д. Сцяпко́ву
В. Сцяпко́ва
Т. Сцяпко́вам
М. Сцяпко́ве

Сцяпна́я

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, субстантываваны, ад’ектыўнае скланенне

адз.
ж.
Н. Сцяпна́я
Р. Сцяпно́й
Д. Сцяпно́й
В. Сцяпну́ю
Т. Сцяпно́й
Сцяпно́ю
М. Сцяпно́й

Сцяпу́жычы

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сцяпу́жычы
Р. Сцяпу́жыч
Сцяпу́жычаў
Д. Сцяпу́жычам
В. Сцяпу́жычы
Т. Сцяпу́жычамі
М. Сцяпу́жычах

Сцяпу́ры

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сцяпу́ры
Р. Сцяпу́р
Сцяпу́раў
Д. Сцяпу́рам
В. Сцяпу́ры
Т. Сцяпу́рамі
М. Сцяпу́рах

Сцяпы́

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Сцяпы́
Р. Сцяпо́ў
Д. Сцяпа́м
В. Сцяпы́
Т. Сцяпа́мі
М. Сцяпа́х

сцярво́зна

прыслоўе

станоўч. выш. найвыш.
сцярво́зна - -

Крыніцы: piskunou2012.

сцярво́зны

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. сцярво́зны сцярво́зная сцярво́знае сцярво́зныя
Р. сцярво́знага сцярво́знай
сцярво́знае		 сцярво́знага сцярво́зных
Д. сцярво́знаму сцярво́знай сцярво́знаму сцярво́зным
В. сцярво́зны (неадуш.)
сцярво́знага (адуш.)		 сцярво́зную сцярво́знае сцярво́зныя (неадуш.)
сцярво́зных (адуш.)
Т. сцярво́зным сцярво́знай
сцярво́знаю		 сцярво́зным сцярво́знымі
М. сцярво́зным сцярво́знай сцярво́зным сцярво́зных

Крыніцы: piskunou2012.

сцярвя́тнік

назоўнік, агульны, адушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. сцярвя́тнік сцярвя́тнікі
Р. сцярвя́тніка сцярвя́тнікаў
Д. сцярвя́тніку сцярвя́тнікам
В. сцярвя́тніка сцярвя́тнікаў
Т. сцярвя́тнікам сцярвя́тнікамі
М. сцярвя́тніку сцярвя́тніках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.